برای تخمین جرم کهکشانها، اخترشناسان نور مشاهده شده آنها را با استفاده از یک ضریب تبدیل به جرم تبدیل میکنند. اما اکنون مشخص شده که تبدیلی که دهها سال است اخترشناسان استفاده میکنند، غلط است.
تصویر زیر متعلق به خوشه ستارهای اومگا قنطورس واقع در کهکشان راه شیری است. در این تصویر، ستارگان جوان به رنگ آبی و ستارگان پیر به رنگ قرمز دیده میشوند. با این وجود، در کهکشانهای دوردستتر محال است که بتوان ستارگان کمنور را مشاهده کرد. اکنون مشخص شده است که برخی از دورترین کهکشانهای عالم از آنچه که اخترشناسان گمان میکردند، ستارگان بیشتری دارند.
به گزارش نیوساینتیست، تنها اطلاعاتی که دانشمندان از کهکشانها بدست میآورند، از نور ستارگان آنها حاصل میشود. اما ستارگان تمام جرم یک کهکشان را تشکیل نمیدهند. بخشی از جرم کهکشان مربوط به ماده تاریک است که نامرئی است و مستقیما قابل اندازهگیری نیست.
برای دور زدن این مشکل، اخترشناسان عموما جرم کهکشان را بر اساس ترسیم نحوه حرکت ستارگان آن نسبت به یکدیگر تخمین میزنند. آنها میزان جرم مرئی را با جرم کلی مقایسه میکنند، و فرض میکنند که باقی جرم کهکشان باید از ماده تاریک تشکیل شده باشد.
