ابزارهای میکروالکترومکانیکی که همانند اتوبوس‌های مدرسه بتوانند درون بدن انسان این سو و آن سو بروند، یکی از اهداف آزمایشگاهی نانو در سراسر جهان است. اما یک گروه تحقیقاتی که از همکاری بنیاد ملی علوم آمریکا با انجمن تحقیقاتی علوم فیزیکی و مهندسی انگلستان شکل گرفته، هدفی فراتر از این دارد: آنها می‌خواهند ریزروبات مقلد زیستی بسازند که همانند یک مخلوق زنده کار می‌کند و با حسگرهای استخراج شده از سلول‌های حیوانی تجهیز شده است.

بر اساس گزارش نشنال‌جئوگرافیک، وی که بعدازظهر دیروز (به وقت ایران) در کنفرانسی مطبوعاتی صحبت می‌کرد، گفت که سفرش اندکی با برنامه‌ریزی‌ها متفاوت بود. فرود او بر بستر گودال ماریانا 2ساعت و نیم به طول انجامید و به‌جای آنکه شش ساعت به گشت و گذار و نمونه‌برداری مشغول شود، فقط 3 ساعت را توانست به این بخش اختصاص دهد. دلیل نیمه‌کاره ماندن برنامه کاوش، نشت مایع هیدرولیک از بازوی روباتیک زیردریایی بود که نه‌تنها قابلیت حرکت و جمع‌آوری نمونه‌ها را از زیردریایی سلب کرد، که جلوی دید کامرون را نیز گرفت. به همین دلیل او سفر را نیمه‌کاره گذاشت و با رها کردن بخش‌های فولادی که به‌طور مغناطیسی به زیردریایی متصل شده بودند، صعود به سطح اقیانوس را آغاز کرد. بخش صعود 20 دقیقه سریع‌تر از پیش‌بینی‌ها انجام شد و کامرون پس از 70 دقیقه به سطح آب رسید.