اخترشناسان، ستارگان منفرد را در جستجوی سیارات فراخورشیدی جستجو می‌کنند، درحالی‌که تازه‌ترین تحقیقات از احتمال بالای وجود سیارات در منظومه‌های دوتایی و تشکیل نسل دوم و سوم سیارات در آنها حکایت دارد.  اغلب دانشمندان، ستارگان را عامل ایجاد سیارات می‌دانند و گمان می‌کنند هر ستاره نوظهوری که توسط ابری از گاز و غبار کهکشانی احاطه شود، می‌تواند سیاره‌ یا سیاراتی را نیز به یکباره خلق کند. این در حالی است که مطالعات تازه نشان می‌دهند ستارگان دوتایی می‌توانند عامل خلق نسل دوم یا حتی سوم سیارات باشند. بیش از نیمی از ستارگان آسمان در منظومه‌های دوتایی قرار دارند.

به گزارش نیوساینتیست، هاگای پیترز از مرکز اختر‌ فیزیک هاروارد-اسمیت‌سونیان، ساز وکار خلق نسل‌های تازه سیارات از ستارگان را ساده، اما حیرت‌انگیز توصیف می‌کند. البته نسل اول سیارات در این مکانیسم نیز مانند تشکیل هر سیاره دیگری از اجتماع صفحات دایره‌ای شکل گرد و غبار در اطراف ستارگان ایجاد شده است.

امواج گرانشی، بزرگ‌ترین پیش‌بینی نظریه نسبیت عام است که پس از گذشت 95 سال هنوز اثبات نشده؛ اما رادیو‌تلسکوپ‌ها و تداخل‌سنج‌های لیزری رقابتی سخت را برای یافتن نشانه‌هایی از آن آغاز کرده‌اند.  اخترشناسان امواج رادیویی با کمک بهترین زمان‌سنج‌های سماوی، کاوش جدیدی را برای یافتن نشانه‌هایی از تغییرات چارچوب فضا در اثر امواج گرانشی آغاز کرده‌اند. این تغییرات که توسط تئوری نسبیت عام اینشتین پیش‌بینی می‌شود، تاکنون مستقیما مشاهده نشده است؛ اما رویکرد جدید اخترشناسان، رقیبی برای رویکرد پرخرج‌تر ردیابی امواج گرانشی توسط تداخل‌سنج‌های لیزری محسوب می‌شود.

 به گزارش نیچر، از اواخر دهه 1970 / 1350 اخترشناسان دریافته‌اند که امواج گرانشی، زمان رسیدن تابش‌های الکترومغناطیسی را که از تپ‌اخترها سرچشمه می‌گیرند، تحت تاثیر قرار می‌دهد. تپ‌اخترها، ستارگان نوترونی باقیمانده از یک انفجار ابرنواختری هستند که با سرعت سرسام‌آور چند ده تا چند صد بار در ثانیه به دور خود می‌چرخند و تابش‌های الکترومغناطیسی منظمی را گسیل می‌کنند. اخیرا و با کشف چندین تپ‌اختر هزارم ثانیه‌ای که در هر ثانیه هزار بار تابش الکترومغناطیسی گسیل می‌کنند، ایده استفاده از تپ‌اخترها از حالت تئوری به مرحله عملی رسیده است. تابش‌های الکترومغناطیسی این تپ‌اخترها بسیار سریع‌تر و قابل اعتمادتر از تپ‌اخترهای عادی است.