بر اساس تحقیقات تازهای که بر روی لایههای رسوبی اواخر دوره کرتاسه انجام شده، نشان میدهد انفجارهای عظیم آتشفشانی با افزایش دمای زمین و فعالیت زیستی در اعماق اقیانوس همزمان با جاری شدن ماگما در سطح آن باعث انقراض گونهها شدهاند.
انقراض بزرگی که 65 میلیون سال پیش باعث شد هیچ اثری از دایناسورها روی زمین باقی نماند، در نوع خود بیسابقه است. شاید یک دلیل ساده باعث شده در این زمان و طی دوره کوتاهی از حیات زمین چیزی حدود 75درصد از گونههای ساکن آن منقرض شوند، دو پدیده ویرانگر که به فاصله کمی از یکدیگر در اواخر دوره کرتاسه رخ داده و هر کدام بخش بزرگی از زیستبومهای روی زمین را هدف گرفته است.
همانطور که بارها شنیدهایم برخورد یک شهابسنگ با شبهجزیره یوکاتان در مکزیک باعث انقراض دایناسورها شد و پس از آن بستر سیر تکاملی سریع و تمایز پستانداران را فراهم کرد؛ اما اینکه این سنگ آسمانی میتواند تنها دلیل انقراضی به این گستردگی باشد، سالهاست که دارد مورد بحث قرار میگیرد.