سایت نجوم ایران ( مرکز اطلاع رسانی اخبار رسمی نجومی، ستاره شناسی، هوافضا، آسمان شب و اخترفیزیک ایران و جهان) ؛

گروهی از دانشمندان روباتیک کره جنوبی که از یکسال قبل پروژه ساخت روباتی شبیه به " آلبرت انیشتن" را آغاز کرده بودند، این روبات را در اسپانیا به نمایش عموم گذاشتند. این روبات که " آلبرت هوبو " نام دارد و بسیار شبیه به آلبرت انیشتن است را تیم پروفسور " جون هو اوه " از موسسه فناوری برتر کره جنوبی ساخته است. این روبات که در روزهای اخیر در والنسیای اسپانیا به نمایش عموم گذاشته شده است، می تواند راه برود، صحبت کند، بخندد و به کمک ۶۶ موتور حرکتی که دارد، حرکات رزمی " تای – چی " انجام دهد. این روبات که همانند یک روبات انسان نمای عادی بوده و از نظر ظاهری شباهت بسیاری به " آلبرت انیشتن " دارد، با دیدن مردم می گوید: "سلام. من آلبرت هوبو هستم. من از کره جنوبی آمده ام و از اینکه در والنسیا هستم بسیار خوشحالم." این روبات هوشمند ۴ فوت و ۵ اینچ قد دارد و در کسوی سیستم عامل "ویندوز ایکس پی" عمل می کند.

  منبع : aftab

کلنگ احداث رصدخانه ملی در هفته دولت (شهریورماه) زده خواهد شد و با تلاش محققان طی دو سال به بهره برداری خواهد رسید. احداث رصدخانه یکی از پروژه های ملی جمهوری اسلامی ایران است که ایران را پس از هزار سال صاحب رصدخانه حرفه ای می کند. این رصد خانه با رصدخانه های آماتوری متفاوت است و برای تحقیقات نجوم رصدی، کیهان شناسی و اختر شناسی مورد استفاده قرار خواهد گرفت. احداث رصدخانه در سه فاز صورت می گیرد که فاز اول آن شامل یک تلسکوپ در خانواده 3 متر است که با امکانات بسیار مدرن راه اندازی می شود. مکان یابی این رصدخانه پروژه بسیار عظیمی بود که یکسال و نیم به طول انجامید و در نهایت مکانی در منتهی الیه مرز استان اصفهان و قم به عنوان مکان رصدخانه ملی درنظر گرفته شد.  بخش عمده ای از عملیات دیتای رصد تلسکوپ مورد نظر در داخل کشور و توسط محققان ایرانی صورت می گیرد اما خود تلسکوپ با عقد قراداد با شرکتی خارجی تهیه خواهد شد. مکان مورد نظر، بهترین مکان برای محاسبات بر اساس قابلیت رویت در منطقه است. دو مکان در جنوب قم و بین قله دینوا و کلاه برفی در اطراف کاشان برای استقرار رصدخانه ملی در نظر گرفته شده است. به زودی مکان نهایی انتخاب می شود. طراحی تلسکوپ و تشکیل گروه های مطالعاتی اپتیک، تلسکوپ، نرم افزار، مدیریت داده ها به همراه چند کمیته برای راه اندازی رصد خانه در دستور کار قرار گرفته است. بودجه سال ۸۵ معادل ۷۲۰ میلیون تومان برای راه اندازی رصدخانه دریافت شده و مراحل اجرایی احداث رصد خانه نیز آغاز شده است. در سال جاری نیز اعتباری معادل ۴۲۰ میلیون تومان برای این پروژه به تصویب رسیده که رقم کمی است و قرار است از محل اعتبارات ریاست جهوری کمبود آن جبران شود.

 منبع : aftab

 سازمان فضایی هند قصد دارد تا سال 2012 بزرگترین تلسکوپ آسیا را در ارتفاعات رشته‌کوه‌های هیمالیا بنا نماید. این تلسکوپ که به صورت مشترک در کشورهای بلژیک و روسیه طراحی و ساخته خواهد شد، بسیار دقیق بوده و بزرگنمایی بسیار بالایی خواهد داشت در حدی که 5 برابر قابلیت‌ تلسکوپ‌های موجود را تامین خواهد نمود. بلژیک برای انجام ده درصد از این پروژه حدود 2 میلیون یورو دریافت می‌کند اما روسیه بر اساس مناسبات بین دو کشور هزینه پروژه را در آینده دریافت می‌کند. تلسکوپ موردنظر پس از اتمام ساخت در روسیه آزمایش شده و به هند تحویل داده می‌شود. ساخت و نصب این تلسکوپ از بخش‌های اصلی برنامه‌ توسعه‌ فضایی هند به شمار می‌رود.                                                                       

  منبع : SpaceDayli

در آخرین تصویر ثبت شده با تلسکوپ فضایی اسپیتزر، خوشه ای ستاره ای که تا کنون در طیف فروسرخ پنهان بود به نمایش کشیده شد. در طول موج نور مرئی این خوشه در قسمت جنوبی صورت فلکی مار به مانند ابری محو خود نمایی می کند.

 این خوشه توسط Robert Gutermuth و Tyler Bourke از دانشگاه اختر فیزیک هاروارد اسمیتسون کشف شده است. در هنگام کشف این خوشه از تلسکوپ اسپیتزر کمک گرفته نشد، و آنها نمی دانستند که چه تصمیمی باید گرفته شود، اینکه آیا ستاره هایی جدید در حال شکل گیری هستند یا آنکه آنها قسمتی از یک خوشه ستاره ای اند. اما با یافته های آرایه اسمیتسون SMA و اندازه گیری سرعت سیستم، آنها به کشف جدیدی پی بردند، این یافته حاکی از آن است: هنگامی که شکل گیری ستارگان به سبب ابرهای تشکیل دهنده، در حالت توقف است، ابرها با سرعتی یکنواخت دچار راندگی می شوند.

 در تصویر اسپیتزر، این کشف جدید از این سیستم ستاره ای با رنگ سبز مشاهده می شود، رنگ زرد و نارنجی نشانه هایی از نور هستند. خط های سیاه در تصویر گاز و غبار های چگال اند و هنگامی که به سمت محل شکل گیری ستاره جاری می شوند، متراکم و چگال تر خواهند شد. قسمت سبز گازهای هیدروژن بسیار داغ اند. نواحی قرمز رنگ که ناحیه زیادی از تصویر را شامل می شوند، کمیت های ارگانیک مولکولی هستند که هیدروکربن های آروماتیک پولی سایلیک (polycyclic aromatic hydrocarbons ) نامیده می شوند. شما می توانید مانند این ذرات را در دود ماشین ها و قسمت های سوخته کباب مشاهده کنید.

این کشف موجب جلو راندن قسمتی از پروژه نقشه برداری Gould Belt شد. این پروژه مطالعه ای است برای تمام سیستم هایی که ستارگان در آنها در حال شکل گیری اند و فاصله آنها از زمین 1600 سال نوری است. تلسکوپ اسپیتزر و چندین تلسکوپ قدرتمند در زمین اطلاعات زیادی را با همکاری یکدیگر برای منجمان در این موضوع به ارمغان خواهند آورد.

منبع : universe To Day

 www.cosmos.co.sr

شاتل فضایی ایندیور به همراه هفت خدمه ، سفر 11 روزه خود را به فضا آغاز کرد.این نخستین پرواز شاتل ایندیور از سال 2002 میلادی تاکنون می باشد.

 ماموریت اس تی اس - 118 (STS-118) بیست و دومین پرواز شاتل های فضایی است که با هدف تکمیل پروژه ایستگاه فضایی بین المللی انجام می شود.

اسکات.جی کلی عنوان فرمانده نیروی دریایی ایالات متحده مسئولیت هدایت این پرواز  فضایی را بر عهده خواهد داشت.چارلز او هوبو سرهنگ دوم نيروى تفنگداران دريايى آمریکا  به عنوان خلبان شاتل سایر پنج خدمه را در این ماموریت فضایی همراهی می نماید.همچنین فضانورد با سابقه سازمان فضایی ناسا ریچارد آ. مسترآکیو و دکتر دافاید (دیو) آر. ویلیامز از آژانس فضایی کانادا دومین ماموریت فضایی خود را تجربه خواهند کرد.علاوه بر این، باربارا آر. مورگان، دکتر ترسی آ. کالدول و  بنجامین آلوین درو به عنوان متخصصین ماموریت فضایی حضور خواهند داشت.

نمایی از لحظه پرتاب شاتل فضایی ایندیور به فضا

خدمه ماموریت فضایی اس تی اس - 118 (STS-118)

 باربارا آر. مورگان جایگزین کریستا مک آفیلد نخستین معلم فضانوردی است که در حادثه دلخراش چلنجر جان خود را از دست داد.شاتل فضایی چلنجر در سال 1986 اندکی پس از پرتاب ، در اثر نقص فنی منفجر شد و تمامی خدمه شاتل جان خود را از دست دادند.

 فضانوردان در این ماموریت  با بهره گیری از یک لیز فضایی پنجاه فوتی که به یک بازوی روبوتی متصل است به بررسی بال ها، دماغه و قسمت زیرین ایستگاه فضایی بین المللی خواهند پرداخت.در حال حاضر ایستگاه فضایی با 250 تن وزن در حدود 57 % تکمیل شده است، پس از ماموریت شاتل فضایی ایندیور و اتصالات ثابتی که بر روی ایستگاه نصب خواهد شد ، بر وزن آن باز هم افزوده خواهد شد. ناسا قصد دارد با انجام حداقل دو ماموریت فضایی دیگر تا سال 2010 میلادی، یعنی زمانی که دوره فعالیت شاتل ها به پایان می رسد، پروژه ایستگاه فضایی بین المللی را تکمیل نماید.

  منبع : Yahoo.com / nasa.Gov / SpaceFlightNow.com

  نويسنده  : اسماعیل مروجی

نرم‌افزار هدايت ورود به جو فضاپيماها در دانشكده هوافضاي دانشگاه صنعتي اميركبير طراحي شد. " رضا اسماعيل زاده " مجري اين طرح گفت: با توجه به سرعت و انرژي بسيار بالاي فضا پيماها در مرحله بازگشت به زمين، اين مرحله از پرواز با مشكلاتي از قبيل افزايش درجه حرارت بدنه فضاپيما ناشي از برخورد با اتمسفر و بارهاي بسيار زياد آيروديناميكي وارده از جو به فضا پيما مواجه بوده كه پرواز ايمن يا مطلوب در اين مرحله را از اهميت خاصي برخودار كرده است. وي كه نخستين فارغ التحصيل دكتراي مهندسي هوافضا با گرايش ديناميك پرواز و كنترل است، افزود هدايت فضاپیما در مسيري كه پرواز در آن مسير علاوه بر ارضاي محدوديت‌هاي فيزيكي فضاپيما منجر به فرود با دقت مناسبي شود كار پيچيده‌اي است و امروزه دانشمندان سراسر جهان در تلاش براي حل مشكلات و ارائه راه حل‌هايي براي سهولت اين امر هستند. به گفته اسماعيل‌زاده، هدايت نامناسب فضاپيما در اين مرحله از پرواز بسيار خطرناك است كه بعنوان مثال مي‌توان به انفجار فضا پيماي شاتل كلمبيا (تصویر پائین) اشاره كرد.

وي خاطر نشان كرد در اين پروژه با استفاده از رويكرد حل معكوس، روشي پيشنهاد شده است كه جسم پرنده با غلبه بر محدوديت‌هاي پروازي اشاره شده با كمترين تلفات انرژي و بيشترين دقت فرود آيد. وي در مورد مزيت‌هاي اين طرح نسبت به نمونه‌هاي ديگر آن در سراسر جهان گفت: اين نرم افزار به پارامترهاي بسيار كمتري نياز دارد، بصورت آن لاين قابل استفاده است و همچنين در بهينه‌سازي مسير ورود به جو به راحتي مي‌توان از آن استفاده كرد. اسماعيل‌زاده با اشاره به اينكه در اين طرح با مشكلات روش‌هاي گذشته رو به رو نيستيم افزود، طراحي اين نرم افزار نگاه جديدي را به بحث هدايت ورود به جو فضا پيما باز كرده است.

  منبع : Irna

برخورد چهار كهكشان غول آسا با يكديگر يكي از بزرگترين برخوردهاي كيهاني است كه تاكنون رويت شده است.

 به گزارش شبكه تلوزيوني بي‌بي‌سي يك تيم ستاره‌شناسي آمريكايي با استفاده از دو تلسكوپ مربوط به سازمان فضاي ناسا، چهار كهكشان را كه از چهار سمت با يكديگر برخورد كردند، مشاهده نمودند. داشمندان ستاره شناس طي رصدهاي خود، برخورد اين كهكشان‌ها را در يك نقطه اجتناب ناپذير دانسته بودند.

بنابراين گزارش دانشمندان ستاره شناس گفته‌اند با مشاهده و ثبت اين برخورد، براي نخستين بار شاهد چگونگي پديد آمدن يك كهكشان در كيهان شدند. شبكه تلوزيوني بي‌بي‌سي گفت: از برخورد اين چهار كهكشان، كهكشان ديگري پديد مي‌آيد كه بزرگي آن ‪ ۱۰برابر كهكشان "راه شيري" است.

  منبع : Irna

در حالیکه شماری از کهکشان ها نسبتا آرام هستند، برخی دیگر بسیار درخشانند و گسیل امواج مختلف از آنها، مشاهده مستقیم شان را در سرتاسر کیهان فراهم می آورد

دانشمندان به تازگی دریافته اند که کوازار (اخترنما) ها هنگامی شکل می گیرند که سیاه چاله های ابر پرجرم واقع در مرکز کهکشان ها، به طور فعال از مواد اطرافشان تغذيه می کنند. حال این پرشس مطرح است که موارد مورد مصرف سیاه چاله ها از کجا می آیند؟ و چه چیز سبب انفجار و درخشش کوازار ها می شود؟

تحقیقاتی که به تازگی توسط دو اخترشناس دانشگاه هاوایی به نام های های فو  و  آلن استاکتون صورت گرفته حاکی از ارائه پاسخی برای پرسش های مطرح شده می باشد. هنگامی که یک کهکشان غنی از گاز با کهکشانی غول برخورد می کند، مقادیر زیادی گاز تازه هیدروژن و هلیوم  مستقیما به داخل سیاه چاله ابر پرجرم مرکزی کهکشان رانده می شود. سپس این مواد گرم شده، با یکدیگر کنش کرده و در نهایت در سراسر طيف های الکترومغناطيسى  می درخشند.در همین حال انفجار هایی که در اطراف قرص بر افزایشی سیاه چاله رخ می دهند، موارد را دوباره به بیرون می رانند.

نمایی شبیه سازی شده از برخورد کهکشانی غنی از گاز با یک کهکشان غول که سبب ایجاد یک کوازار (اختر نما) شده است.

پیش از این نیز اخترشناسان بر این عقیده بودند که در فرایند هایی مشابه چنین مکانیزمی حاکم است،اما نمی دانستند که این میزان سوخت گاز از کجا حاصل می شود.در نهایت محققان با بهره گیری از تلکسوپ فضایی هابل و تلسکوپ های غولپیکر موناکی واقع در ایالت هاوایی توانستند مولکول های شیمایی سازنده موادی که به داخل کوازار های دور سقوط می کردند را مورد مطالعه و آنالیز قرار دهند. 

آنها دریافتند که این گاز ها در واقع همان هیدروژن و هلیوم خالص بودند. چنین گاز هایی از زمان انفجار بزرگ تا کنون همچنان تازه و دست نخورده باقی مانده اند و با بسیاری از مواد آلوده به عناصر سنگینی همچون کربن و اکسیژن ،که ستارگان را تشکیل می دهند و یا در اطراف کهکشان غول وجود دارند، متفاوت هستند.در حقیقت سیاه چاله های ابر پرچرم واقع در قلب کهکشان های برخوردی از موادی پاکیزه و آری از هر گونه آلودگی تغذیه می کنند!

 این تفاوت حاکی از آن است که گاز هایی که به داخل سیاه چاله مرکزی کهکشان سقوط می کنند، از منبعی خارجی سرچشمه می گیرند.این منبع بیرونی می تواند کهکشانی دیگر باشد که در حال پیوستنبه کهکشان اصلی است (فرایند برخورد و کهکشان).این مواد داخل می شوند و دوباره خارج می گردند.در همین حال نیرو ها و انرژی های بسیار عظیمی که در این فرایند نقش دارند، مواد داخل سیاه چاله را به بیرون می رانند.گستره این رانش گاهی به هزاران سال نوری نیز می رسد.

در کهکشان های برخوردی در طی میلیون ها سال ،گرانش بسیار زیاد سبب می شود تا دو کهکشان مستقل به سوی یکدیگر کشیده شوند و در نهایت با یکدیگر برخورد کنند.این پروسه از تحول کهکشانی شباهت زیادی با فرایند شکل گیری کهکشان راه شیری در طی میلیارد ها سال دارد.

  منبع : Institute for Astronomy / Ifa.Hawaii.edu

  نويسنده  : اسماعیل مروجی

موشک دلتا II با موفقیت مریخ نشین فونیکس را با یک روز تاخیر به سوی مقصدش پرتاب کرد.

 کاوشگر "فینیکس" (Phoenix) سوار بر یک راکت دلتای دو، از مرکز فضایی "کیپ کاناورال" در ایالت فلوریدا پرتاب شد.فینیکس قرار بود روز جمعه پرتاب شود، اما هوای نامساعد در روز سه شنبه در اطراف سکوی پرتاب، مانع عملیات سوختگیری مرحله دوم راکت شد.فینیکس، بر ناحیه قطب شمال مریخ فرود خواهد آمد تا به تحلیل نمونه خاک و یخ آن بپردازد و در جستجوی نشانه های گذشته و حال آثار حیات برآید.اگر همه چیز طبق برنامه پیش رود، فینیکس باید در ماه مه سال 2008 به مریخ برسد.

این کاوشگر قرار است برای مدت سه ماه در سطح مریخ به مطالعات علمی بپردازد اما برخلاف دو کاوشگر دیگر ناسا به نام های "اسپیریت" و "آپورچونیتی"، در جای خود ثابت خواهد بود.فینیکس مجهز به یک بازوی روباتیک است که سطح مریخ را برای رسیدن به لایه یخ حفر خواهد کرد و نمونه های استخراجی را برای تجزیه و تحلیل به سکوی کاوشگر منتقل خواهد کرد.

این کاوشگر ابتدا برای ماموریت ماهواره ای "مطالعه گر مریخ" (Mars Surveyor) که اصلا برای پرتاب در سال 2001 برنامه ریزی شده بود ساخته شد اما آن پروژه در سال 2000 کنار گذاشته شد.بسیاری از تجهیزات و ابزارهای علمی فینیکس برای "فرودآینده قطبی مریخ" (Mars Polar Lander ) ساخته یا طراحی شده بود که در سال 1999 پس از ورود به اتمسفر مریخ ناپدید شد.

فونیکس بر خلاف ماموریت های قبلی همچون روح و فرصت به جای حرکت در میان دشت ها یا دره ها ، در جای خود ثابت می ماند . در این ماموریت فونیکس با حفاری به عمق سنگ ها و یخ های قطب شمال مریخ نفوذ می کند تا به طور مستقیم آنها را بررسی کند . این بررسی به دانشمندان کمک خواهد کرد تا تاریخچه آب در این سیاره را بهتر بشناسند ، دانشمندان امیدوارند به کمک این ماموریت به آثاری از حیات میکروبی باقیمانده از گذشته دست پیدا کنند و یا احتمال ذوب شدن یخ ها در دوره های مشخص را بدست بیاورند .

   منبع : nasa,JPL