آموزش مهمترین عناوین خبری در سال 1386


یک روز تاخیر در آغاز پروژه فونیکس

به دلیل شرایط نا مساعد جوی ، ناسا پرتاب فونیکس به سمت مریخ را یک روز عقب انداخت .

 

ناسا امروز اعلام کرد که پرتاب راکت دلتای II با یک روز تاخیر انجام خواهد شد . به این ترتیب فونیکس در 4آگوست سفر خود را به سمت مریخ آغاز خواهد کرد . ناسا پیش بینی کرده که راکت حامل فضاپیمای فونیکس بین ساعت  5:26 am EDT  تا 6:02 am EDT از زمین پرتاب شود .

 

گفته می شود دلیل این تاخیر وضعیت نا مناسب جوی در بعد الظهر روز قبل در اطراف مرکز فضایی کندی است که ممکن است باعث اختلال در سوخت رسانی در مراحل مختلف پرتاب شود .

 

--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

 پس از ماموریت موفقیت آمیز دو مریخ نورد روح و فرصت که بر خلاف پیش بینی ها هنوز به کار خود ادامه می دهند ، ناسا خود را برای پروژه بزرگتری در مریخ آماده می کند . مریخ نشین فونیکس یا ققنوس در 13مرداد (چهارم آگوست) بوسیله یک راکت دلتا II به سمت قطب شمال مریخ پرتاب خواهد شد .

 فونیکس بر خلاف ماموریت های قبلی همچون روح و فرصت به جای حرکت در میان دشت ها یا دره ها ، در جای خود ثابت می ماند . در این ماموریت فونیکس با حفاری به عمق سنگ ها و یخ های قطب شمال مریخ نفوذ می کند تا به طور مستقیم آنها را بررسی کند . این بررسی به دانشمندان کمک خواهد کرد تا تاریخچه آب در این سیاره را بهتر بشناسند ، دانشمندان امیدوارند به کمک این ماموریت به آثاری از حیات میکروبی باقیمانده از گذشته دست پیدا کنند و یا احتمال ذوب شدن یخ ها در دوره های مشخص را بدست بیاورند .

 

راکت دلتا که فونیکس را تا مریخ حمل خواهد کرد در سکوی پرتاب 17A در پایگاه فضایی کندی در جنوب فلوریدا آماده می شود ،

 همزمان با این کار فونیکس از مرکز فضایی کلورادو به نزدیکی پایگاه فضایی کندی انتقال میابد تا در یک "clean room" مورد بازبینی نهایی قرار می گیرد و آماده پیوستن به راکت اصلی شود  (در مرکز فضایی کلورادو فونیکس را در یک محیط بیابانی شبیه به مریخ تحت آزمایش قرار داده بودند ) .

 پس از این مرحله فونیکس به پایگاه فضایی کندی انتقال می یابد و در آنجا آخرین تست قبل از پرواز بر روی آن انجام می شود ، برای مثال صفحه های خورشیدی ، چتر نجات ، رادار پرواز و سپر حرارتی برای آخرین بار کنترل می شوند .

 قرار گرفتن فونیکس در کپسول مخصوص در فضاپیما نیز در سه مرحله انجام می شود . ابتدا آن را در یک محفظه حفاظت شده قرار می دهند و سپس آن را تا محل فضا پیما حمل می کنند و در آخرین مرحله ، فضا پیما را بالا برده و در جای مخصوص قرار می دهند .

 

هم اکنون فونیکس به راکت اصلی خود متصل و آماده است تا چند روز دیگر به سمت سیاره سرخ پرتاب شود و تمامی عملیات بالا

 تا سه هفته قبل از پرتاب به پایان رسیده است .

 

پس از پرتاب این فضاپیما بیش از نه ماه در راه خواهد بود تا به مقصد برسد ، پس از رسیدن فونیکس به مریخ نوبت به فرود بر سطح مریخ می رسد که یکی از حساس ترین مراحل کار است . در هنگام فرود چتر نجات و موتور هیدروزین  هردو وظیفه دارند تا با کاهش و کنترل سرعت ، فضاپیما را به سلامت بر روی سطح سیاره فرود آورند . پس از برخورد فضاپیما با جو مریخ ، همزمان با کاهش ارتفاع چتر نجات و موتور هیدروزین تعبیه شده سرعت را از حدود 125 مایل بر ساعت به 5 مایل بر ساعت کاهش می دهند تا فضاپیما بتواند دقیقا در نقطه مورد نظر در قطب شمال مریخ به آرامی بنشیند .

 

هنگامی که فونیکس به سلامت بر روی مریخ فرود آمد 30 دقیق صبر می کند تا گرد و غبار بوجود آمده در اثر فرود محو شود سپس دو صفحه خورشیدی مدور خود را باز می کند و بعد از آن دیگر ابزار های خود نظیر بازوی روباتیک ، دکل کوچک هواشناسی و دوربین خود را فعال خواهد کرد .

 

هنگامی که این مریخ نشین صفحات خورشیدی خود را باز کند 5.5 متر پهنا و 1.5 متر طول خواهد داشت ، بازوی روباتیک آن 2.3 متر طول دارد و به مریخ نشین این امکان را می دهد تا محیط اطرافش را به راحتی بررسی کند این بازو قادر است یخ های مریخ را تا چند اینچ حفاری کند و از لایه سطحی یخ ها عبور کرده به یخ ها ی عمیق تر و مدفون شده در زیر سطح سیاره دست یابد و همچینن قادر است  مقداری از خاک سطح مریخ را به عنوان نمونه وارد آزمایشگاه کوچکی کند که در بدنه مریخ نشین طراحی شده . در این آزمایشگاه بوسیله حرارت به این نمونه ها می توان به  مواردی مثل آب و همچن

ین  کربن ها ی سازنده ی  بلوک های حیات دست یافت . دکل کوچک هواشناسی ققنوس نیز می تواند به بررسی جو سیاره بپردازد و میزان آب و غبار موجود در اتمسفر محل فرود را مورد بررسی دهد . و در طی دوره ی 3 ماهه  فعالیت مریخ نشین وضعیت جو سیاره در بهار و تابستان مریخی نیز تحلیل خواهد شد .این پروژه توسط گروهی از دانشگاه آریزونا به سرپرستی پیتر اسمیت هدایت خواهد شد.

  

  منبع : nasa

 

 

فضاپیمای مسنجر به سوی عطارد می رود

فضاپیمای مسنجر با زهره خداحافظی کرد و راه خود را به سوی عطارد در پیش گرفت.

 

 

 

فضاپیمای مسنجر، دومین و آخرین پرواز خود را بر فراز زهره انجام داد. فضاپیمایی که مدتی مهمان اله زیبایی بود. ونوس رومی، افرودیت یونانی، ایشتر بین النهرینی و آناهید ایرانی از القاب زهره در میان تمدن های مختلف است. زهره همچون جهنمی با دمای 482 درجه سانتیگراد است که در آن باران اسید سولفوریک می بارد و به جای رودخانه های آب، جریان هایی از گدازه ها بر روی آن روان است. حالا در می یابید که چرا همه از سفر به زهره صحبت می کنند، اما از زهره چیزی نمی گویند ! مسنجر در این عملیات همزمان که ارتفاع خود را از 60 کیلومتر به 90 کیلومتری سطح رسانده بود، تصاویری نیز تهیه کرد.(برای مشاهده کلیپ تصاویر به حجم 3 مگابایت اینجا را کلیک کنید.) اما این پایان کار مسنجر نیست. اینک این فضاپیما خود را برای ملاقات با عطارد آماده می کند. بهمن ماه امسال، مسنجر به عطارد می رسد و مهرماه 1387 و شهریورماه 1388 از نزدیک، بر فراز عطارد به پرواز در می آید. باید منتظر بمانیم و ببینیم که این کاوشگر یکسال و نیمه، چه رازهایی را از عطارد برای ما فاش خواهد کرد.                  

                                                   

 

 

مطالبی در رابطه با سیاه چاله ها

در قسمتی از کتاب علمی تخیلی  لری نیون  می خوانیم : " گروهی از دانشمندان بر روی مریخ در حال کاوش بودند که در جایی به مجموعه ای از ابزار ارتباطی بیگانگان بر می خورند. یکی از دانشمندان متوجه می شود که سیاهچاله بسیار ریزی درون دستگاه ها وجود دارد که انرژی آنها را تامین می کند. وی دستگاه محدود کننده انرژى سیاهچاله را از کار می اندازد. سیاهچاله از دستگاه ها بیرون آمده و به اعماق مریخ می رود. سپس با نیروی خود مریخ را  منهدم می کند و بعد از آن تهدیدی جدی برای منظومه شمسی به حساب می آید. " آیا این یک داستان علمی تخیلی است ؟ شاید نه. بر طبق تحقیقات یکی از محققان رصدخانه ای در اوکراین جهان در ابتدا می توانسته مملو از این سیاهچاله های کوچک باشد. این موضوع یافته ای جدید نیست. سالهاست که دانشمندان سعی می کنند که با فرضیات خود وجود این سیاهچاله ها را اثبات کنند و حاصل آنها را ماده تاریک بنامند. حتی زمین ما هم می تواند یک سیاهچاله باشد در صورتی که آن را به اندازه 2 سانتیمتر فشرده کنیم ! یک کوه هم می تواند سیاهچاله باشد در صورتی که آنقدر فشرده شود که ابعادی برابر با اتم هیدروژن داشته باشد !   

 

 

 چنين عجيب به نظر مي آيد كه در فضا سوراخ و در سوراخ سياهچاله ها وجود داشته باشند ! طبق نظريه نسبيت عام ، نيروهاي گرانشي از خواص فضا هستند. مسئله قابل توجه فقط اين نيست كه جسمي در فضا وجود دارد بلكه اين جسم مشخص كننده هندسه فضاي اطرافش مي باشد. انيشتين در اين مورد مي گويد: هميشه عقيده بر اين بوده اگر تمام ماده جهان معلوم شود، زمان و فضا باقي مي مانند، در حالي كه نظريه نسبيت تاكيد مي كند كه زمان و فضا نيز همراه با ماده نابود مي گردند. بنابراين ، جرم با فضا ارتباط دارد. هر جسمي باعث مي شود كه فضاي اطرافش انحنا پيدا كند. ما به سختي متوجه چنين انحنايي در زندگي خود مي شويم، زيرا با جرم هاي نسبتا كوچكي سروكار داريم. ولي در ميدان هاي گرانشي بسيار قوي ، مقدار انحنا ممكن است قابل توجه باشد. تعدادي از رويدادهايي كه اخيرا در فضا مشاهده شده اند، نشان مي دهند كه احتمال تمركز مقادير جرم در بخش هاي كوچكي از فضا وجود دارد. اگر ماده اي با جرم معين به اندازه اي متراكم شود كه به حجم كوچكي تبديل گردد و آن حجم براي چنين ماده‌اي بحراني باشد، ماده تحت تاثير گرانش خود شروع به انقباض مي نمايد. با انقباض بيشتر ماده ، فاجعه گرانشي گسترش مي‌يابد و آنچه كه فرو ريختن گرانشي ناميده مي شود، آغاز مي گردد. تمركز ماده در اين فرآيند افزايش مي يابد و طبق نظريه نسبيت ، انحناي فضا نيز به تدريج بيشتر مي گردد. سرانجام لحظه اي فرا مي رسد كه هيچ پرتوئي از نور ، ذره و نشانه فيزيكي ديگر نمي تواند از اين قسمت كه دچار فروريختن جرم شده ، خارج گردد. اين جسم به عنوان سياهچاله شناخته شده است. شعاع جسم در حال فرو ريختن كه به يك سياهچاله تبديل مي گردد، شعاع گرانشي ناميده مي شود. همانطور که گفته شد این شعاع برای زمین 2 سانتیمتر و برای یک کوه به اندازه ابعاد اتم هیدروژن است. تحقیقات درباره این سیاهچاله های ریز ادامه دارد.

                                                                                                                          

  منبع : universeToday.Com

  نويسنده  : علی پزشکی

 

 

اکتشافات جدیدی در ارتباط با ماه

دانشمندان به اين نتيجه رسيده‌اند كه با مقايسه نوسانات نور ماه، مي‌توانند غلظت برخي مواد معدني موجود در ماه را پيش ‌بيني كنند.

 

 

 

دانشمندان آمريكايي به اين نتيجه رسيده‌اند كه با مقايسه نوسانات نور ماه، مي‌توانند غلظت برخي مواد معدني موجود در ماه را پيش‌بيني كنند. نمونه سنگ‌هايي كه فضانوردان آمريكايي از ماه به زمين آورده‌اند، گوناگوني‌هاي زيادي را در غلظت‌هاي اكسيد تيتانيوم نشان مي‌دهند كه بر ساختمان غشايي تركيبي پيچيده‌اي در داخل جبه ماه اشاره دارد. " ام.اس. رابينسون " از دانشگاه دولتي آريزونا و همكارانش با استفاده از تصاوير سطح ماه كه توسط تلسكوپ فضايي هابل گرفته شده بود، متذكر شدند كه " ايلمنيت " خواص بازتابي بسيار پاييني دارد. اين تصاوير براي تعيين مكان‌هايي در ماه كه حاوي ايلمنيت هستند، گرفته شده بود. دانشمندان با مقايسه نوسانات در بازتاب نور فرابنفش و قابل رويت وجود ايلمينت در ماه را مشخص كردند. آنها دريافتند مناطقي كه فراواني ايلمنيت در آنها كم و زياد است با ارزش‌هاي پيش‌بيني شده بر اساس سنگ‌هايي كه فضانوردان در ماموريت‌هاي آپولو جمع كرده بودند، به خوبي هماهنگ است اما فراواني‌هاي ايلمنيت شناختي در زمينه سن خاك ماه به دست نمي‌دهد. محققان انتظار دارند كه روش نقشه‌برداري از راه دور اكسيد تيتانيوم بر روي سطح‌ماه، انجام مطالعات ظريف‌تر در زمينه تركيبات پوسته ماه را امكان پذير كند و انسان‌ها را به اكتشافات بيشتري بر روي ماه هدايت نمايد.

 

 منبع : Irna

 

روبات های K-10 سیاه و K-10 سرخ

ناسا به تازگی تصمیم گرفته است در ماموریت های تازه خود از انسان و روبات به طور همزمان بهره ببرد ، ناسا همواره با این سوال رو برو بوده که آیا انسان بهتر می تواند در ماموریت های فضایی شرکت کند و یا روبات و تا کنون نسبت به موقعیت و نوع ماموریت از انسان یا روبات در شرایط خاص خود بهره برده است . اما در صورتی امکان اگر انسان به همراه روبات ها  در این ماموریت ها شرکت کنند می توانند در جمع آوری و پردازش اطلاعات بسیار کارآمد تر از قبل باشند .

 

این تصمیم ناسا به صورت جدی پیگیری خواهد شد و احتمالا این کار مشترک برای اولین بار در ماه صورت خواهد گرفت و قدم بعدی انسان در ماه به همراه روبات های بسیار پیشرفته خواهد بود .

 در حال حاضر دو نمونه اولیه از ماه نوردها در اطراف شمالگان در حال آزمایش هستند ، این آزمایش به دانشمندان کمک می کند تا توانایی ها خود را برای انجام ماموریت های مشترک در ماه توسعه بدهند و تجربه کافی را کسب کنند .

 

این دو روبات K-10 سیاه و K-10 سرخ نام دارند و هر دو به اسکنر لیزری سه بعدی و رادار نفوذ کننده زمینی مجهز هستند . اسکنر لیزری سه بعدی می تواند از کیلومتر ها دورتر نقشه های توپوگرافیک تهیه کند و رادار نفوذ کننده زمینی قادر است تا عمق 5 متری زمین نفوذ کند.

 

 محل انجام ماموریت این دو ماه نورد در دره Haughton واقع در جزیره Devon در کانادا قرار دارد ، این ماموریت آزمایشی از 13 ژولای آغاز شده و تا 31 ژولای ادامه خواهد داشت .

 

ابرنواختر RCW 103

اخترشناسان با بهره گیری از رصدخانه فضایی چاندرا توانستند در طیف پرتو ایکس از باز مانده یک انفجار ابر نو اختری 2000 ساله تحت عنوان آر سی دبلیو 103 (RCW 103) در فاصله ده هزار سال نوری از تصویر برداری کنند.

 در تصویری که توسط رصد خانه فضایی پرتو ایکس چاندرا بدست آمده ، نقاط قرمز، سبز و آبی به ترتیب نمایانگر نقاط کم،متوسط و پر انرژی اشعه ایکس می باشند. به عقیده دانشمندان نقطه آبی درخشانی که در مرکز تصویر،همان ستاره نوترونی می باشد که به هنگام انفجار شکل گرفته است.

 برای سال ها همواره ماهیت اسرار آمیز این اجرام  و گسیل بسیار نامنظم پرتو ایکس از آنها اخترشناسان را به چالش وا داشته است.یافته های جدید چاندرا حاکی از آنند که ستاره نوترونی واقع در مرکز ابرنو اختر با سرعتی برابر 6.7 ساعت به دور خود در گردش است و این خود مهر تائیدی است بر یافته های اخیر تلسکوپ پرتو ایکس ام ام نیوتن (XMM-Newton.) رصدخانه جنوبی اروپا.

 

 

نحوه چرخش نسبتا کند این ستاره نوترونی در مقایسه با سایر ستارگان از این دست بسیار عجیب است.شاید وجود همدمی در اطراف ستاره نوترونی آر سی دبلیو 103 پاسخی برای این معمای اسرار آمیز باشد.بر طبق فرضیات کنونی این احتمال وجود دارد که به هنگام انفجار ابر نو اختری ستاره نوترونی تنها نبود و ستاره ای بسیار کم سوی دیگر ی نیز در کنار آن وجود داشته است.آز آنجا که این ستاره از درخشندگی بسیار اندکی برخوردار است، به طور مستقیم قابل مشاهده نیست.

 گاز هایی که از این همدم غیر قابل مشاهده به سوی ستاره نوترونی واقع در مرکز ابر نو اختر جریان دارند، باعث افزایش گسیل پرتو ایکس شده و تقابل بین میدان های مغناطیسی این دو ستاره سبب ایجاد اختلال در گردش طبیعی ستاره نوترونی شده است.

 

ستارگانی که بیش از 8 برابر خورشید جرم دارند به هنگام مرگ با انفجاری سهمگین به یک ابر نو اختر تبدیل می شوند.هنگامی که ستاره به یک ابر نو اختر تبدیل می شود، لایه های خارجی آن در اثر انفجار با سرعتی برابر هزاران کیلومتر بر ساعت در فضای اطراف پراکنده می گردند.این فرایند سبب تشکیل لایه هایی از گاز شده که همانند ابری ضخیم ابر نو اختر را در بر می گیرند.در این هنگام ستاره ای کوچک و در عین حال بسیار چگال، تحت عنوان ستاره نوترونی زاده شده است. این ستاره کوچک چنان چگال است که با اندازه ای برابر 16 کیلومتر، برابر کل خورشید جرم دارد.

  

  منبع : Spaceflight Now

 

 

تیم المپیاد فیزیک ایران صاحب دو طلا شد

تيم پنج نفره دانش‌آموزان ايراني شركت‌ كننده در سي وهشتمين‌ المپياد جهاني فيزيك موفق به دريافت پنج مدال شد.

 

به‌گزارش روز شنبه روابط عمومي وزارت آموزش و پرورش،تيم پنج نفره كشورمان در اين دوره از مسابقات جهاني فيزيك موفق به دريافت دو مدال طلا، دو مدال نقره و يك مدال برنز شد.

 

در اين دوره المپياد"محمدمهدي آصف زاده" و"محمد حلاجيان" از تيم المپياد ايران صاحب مدال طلا شدند. همچنين"امين رضايي‌زاده" و"محمدعلي امامي خوانساري" مدال نقره و "عليرضا شهبازي" به مدال برنز دست يافتند. سي و هشتمين دوره المپياد جهاني فيزيك با حضور تيمهاي ‪ ۷۶كشور جهان از روز شنبه گذشته به طور رسمي در اصفهان آغاز شد.

 

مشاهده یک سیستم ستاره ای جوان بسیار عجیب

دانشمندان به تازگی و با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل و رصدخانه کک موفق به مشاهده یک سیستم ستاره ای جوان شدند که صفحه گاز و غبار در اطراف ستاره با نمونه های مشاهده شده قبلی متفاوت است .

 در منظومه شمسی ما مدار تمام هشت سیاره تقریبا در یک صفحه قرار دارند که اصطلاحا به آن صفحه دایره البروج می گویند و مدار این سیارات نیز اگرچه واقعا بیضوی می باشد ولی بسیار به دایره نزدیک است . این تقریبا تصویری است که ما اکنون از وضعیت منظومه شمسی خود داریم .

 

اما در قبل از پیدایش سیارات ، در اطراف خورشید تنها صفحه ای از غبار وجود داشته ، صفحه از گاز و غبار که در واقع مواد اولیه تشکیل دهنده سیارات و سایر اجرام منظومه شمسی بوده اند . شکل هندسی این صفحه متقارن نیز شبیه به دایره بوده است ؛ شکل این صفحه چیزی شبیه به دو بشقاب است که به صورت وارونه روی هم قرار گرفته باشند . این نیز تصویری است که ما از منظومه شمسی خود قبل از شکل گیری سیارات داریم .

 

البته این تصاویر تنها در مورد منظومه شمسی صدق نمی کند بلکه دانشمندان نمونه های فراوانی از این صفحه های غبار متقارن را در اطراف بسیاری از ستاره ها مشاهده کرده اند که در آینده تبدیل به منظومه های ستاره ای خواهند شد .

 اما ستاره شناسان به تازگی و با استفاده از تلسکوپ فضایی هابل و رصدخانه کک موفق به مشاهده یک سیستم ستاره ای جوان شدند که صفحه گاز و غبار در اطراف ستاره با نمونه های مشاهده شده قبلی متفاوت است .

 از دید ما  صفحه غبار این ستاره که HD 15115 نام دارد از حالت تقریبا دایره ای خارج شده و صفحه غبار آن در یک سمت بیشتر از سمت دیگر کشیده شده است و حالت غیر متعادل و یک طرفه و غیر متقارن پیدا کرده است .

 

هنوز دلیل قطعی برای وجود چنین صفحه عجیبی در اطراف این ستاره جوان ذکر نشده با این حال دانشمندان احتمال می دهند که متقارن نبودن این صفحه به خاطر مدار حرکت ذرات گرد و غبار است ،و احتمال این مدار یک بیضی کاملا کشیده است که باعث این عدم تقارن شده است . البته احتمالات دیگری نیز وجود دارد مثلا یک سیاره بزرگ مواد این صفحه را به سمت خود می کشد و یا شاید این منظومه با یک ستاره نزدیک برخورد داشته و این برخورد باعث ایجاد این نا هماهنگی شده است .

این کشف می تواند به ستاره شناسان کمک کند تا برخی از ناهماهنگی های موجود در منظومه شمسی را توجیه کنند برای مثال دانشمندان گمان می کنند سیاره نپتون بین مدار سیاره زحا و اورانوس شکل گرفته و به دلیل نامعلومی به مدار فعلی اش پرتاب شده است .

 

    منبع : hubblesite.org

  نويسنده  : محسن بختیار

 

 

بهره گیری از مدل لباس مرد عنکبوتی در ساخت لباسهای فضائی جدید

دانشمندان موسسه فن‌آوري ماساچوست در آمريكا در تلاش براي طراحي نوع جديدي از لباسهاي فضايي هستند كه به فضانوردان امكان مي‌دهد در لباسهاي فضايي تحرك بيشتري داشته باشند. محققان موسسه فن‌آوري ماساچوست در اين زمينه مي گويند: در طول 40 سال انسانها به فضا سفر كرده‌اند و لباسهاي فضايي كه به تن مي‌كردند تغييرات اندكي داشته است. اين لباسهاي فضايي شامل انبوهي از سامانه‌ها و تجهيزات بودند تا از آنها در برابر خطرات احتمالي حفاظت كند اما در عين حال توانايي فضانوردان در ميان اين تجهيزات براي حركت كردن و جابه جايي بسيار محدود مي‌شود. دکتر داوا نيومن، استاد سيستم‌هاي مهندسي فضايي و فضانوردي در اين موسسه مشغول طراحي يك لباس فضايي زيبا و پيشرفته موسوم به «بيوسوئيت» است كه از تركيب نايلون و اسپاندكس ساخته مي‌شود. وي در طراحي اين لباس به مرد عنكبوتي مي‌انديشد. اين استاد به همراه چندين دستيار خود مدت هفت سال است كه بر روي اين پروژه مشغول به فعاليت هستند. نمونه‌هاي اوليه از لباس‌هاي فضايي كه اين گروه توليد كرده‌اند هنوز آماده پرواز نيست اما نشان مي‌دهند كه اين گروه در دستيابي به اهدافشان نزديكتر مي‌شوند. پيش بيني مي‌شود كه بيوسوئيت تا زمان آغاز ماموريت آژانس فضانوردي آمريكا (ناسا) براي اكتشافات مريخي در حدود 10 سال آينده آماده شود.  

              

 

منبع : Isna

  نويسنده  : علی پزشکی

 

 

مشاهدات تازه ای در ارتباط با ابرنو اخترها

دانشمندان با بهره گیری از تلسکوپ غولپیکر زمینی وی ال تی (VLT) رصدخانه جنوبی اروپا به شواهد مستقیمی دال بر وجود جریانی از مواد در اطراف کوتوله سفید( پیش از انفجار) دست یافته اند.این شواهد خود دلیلی محکمی برای اثبات نظریه انفجار در سیستم های دوتایی است که در آن کوتوله های سفید مواد تشکیل دهنده ستارگان غول سرخ را مصرف می کنند.

 ابرنو اختر های نوع آی.ای (Ia) همواره معیار های بسیار مناسبی برای سنجش فواصل کیهانی و میزان گسترش عالم بوده اند، چرا که این دست از ابر نو اختر ها بسیار درخشان اند، به یکدیگر شباهت دارند و همیشه انفجار هایی با شدت یکسان در آنها صورت می گیرد.اگرچه که پیشرفت های قابل توجهی در زمینه مطالعه این گونه از ابر نواختر ها صورت گرفته،اما همواره ماهیت حقیقی آنها در پرده ای از ابهام باقی مانده است.بر اساس تئوری های کنونی در یک سیستم دوتایی یک کوتوله سفید به دور همدم خود که یک ستاره غول سرخ است می گردد و اندک اندک مواد تشکیل دهنده غول سرخ را به درون خود جذب می کند ، به بیان دیگر در تقابلی دو طرفه کوتوله سفید شروع به بلعیدن ستاره همدم خود می نماید. هنگامی که یک کوتوله سفید بیش از ظرفیت معین، مواد تشکیل دهنده ستاره همدم دوتایی خود را مصرف کند،توانایی لازم برای نگهداری آنها را نداشته و در نتیجه منفجر می شود.

 

 

 

نمایی خیالی قبل(سمت چپ) و بعد(سمت راست)  از انفجار ابر نو اختری، در تصویر سمت راست جرم ستاره کوتوله سفید به حالت بحرانی رسیده است و در اثر انفجار هسته اى حرارتى مواد تشکیل دهنده این ستاره در فضای اطراف پراکنده می گردند.

 

ابر نو اختر اس ان 2006 ایکس (SN 2006X) در فاصله 70 میلیون سال نوری از زمین در کهکشان مارپيچى ام 100 (M100) منفجر شده است.مشاهداتی که توسط  طیف نگار نور مرئی و فرابنفش (UVES) تلسکوپ غولپیکر 8.2 متری رصدخانه (ESO) در طی چهار ماه صورت گرفته جریانی از مواد را پیش از انفجار به دور ستاره کوتوله سفید نشان داده است.این مواد قشری را با گستره متفاوتی (بین 0.5 سال نوری و 3000 بار فاصله زمین تا خورشید) در اطراف مرکز انفجار شکل داده اند.بررسی های دقیق تر نشان داد که مقدار مواد  اطراف کوتوله سفید با مقدار موادی که ستاره غول سرخ از دست داده بود برابر  است.

 

به عقیده دانشمندان از آنجا که ذرات پس ار انفجار ابر نو اختری با سرعتی برابر 50 کیلیومتر بر ثانیه در فضا منتشر می شوند، پس می بایست مواد مذکور 50 سال قبل از این حادثه از اطراف ستاره کوتوله سفید پراکنده شده باشند.

سرعت انتشار 50 کیلومتر بر ثانیه از اهمیت بسیار بالای برخوردار است، چرا که برابر با سرعت باد های ستاره ای است که توسط ستارگان غول سرخ در فضا منتشر می شوند.چنان که لایه های خارجی ابر و اختر به هنگام انفجار در فضا پراکنده می شوند،با برخورد با مواد منتشر شده از ستارگان غول سرخ جذب آنها می گردندو دانشمندان قادر به تمایز آنها از یکدیگر خواهند بود.ابر نواختر ها همواره تاثیر به سزایی در محیط اطراف خود دارند.

موضوع حائز اهمیت این است که" آیا مشاهداتی که از ابر نو اختر اس ان 2006 ایکس (SN 2006X) به دست آمده قابل بسط دادن به همه ابرنو اختر های از این دست می باشد یا کاملا اتفاقی است؟" به عقیده دانشمندان سایر ابر نو اختر ها نیز از این ویژگی برخوردارند.

 

تنها با مشاهداتی که در آینده صورت خواهد گرفت،می توان به پاسخ هایی برای سوالات بیشمار کنونی دست یافت.

 

 

  منبع : Spaceflight Now / universetoday.com

  نويسنده  : اسماعیل مروجی

 

عملکرد دولت نهم در بخش هوا و فضا

آمار وزارت ارتباطات و فناوري اطلاعات نشان مي‌دهد، اهداف دولت نهم در چهار مورد تحت زيربخش فضا از ‪ ۱۰۰تا ‪ ۱۲۵درصد محقق شده است. براساس آمار ارايه شده، طي ‪ ۱۸ماه از فعاليت دولت نهم (از آغاز شهريور سال ‪ ۸۴تا پايان سال گذشته)، ‪ ۱۵درصد نيازهاي كشور به پهناي باند ماهواره‌اي استاندارد از طريق ماهواره‌هاي ملي تامين شده كه ‪ ۱۰۰درصد اهداف دولت را در اين زمينه محقق كرده است. طبق اين گزارش، ميزان آرشيو ظرفيت سالانه ‌اطلاعات ماهواره‌اي در اين مدت، شش‌ هزار و ‪ ۱۲۰صحنه بوده كه به ‪ ۱۱۳درصد اهداف جامه عمل پوشانده است. در يك‌ونيم سال فعاليت دولت نهم، تعداد ايستگاه‌هاي زميني اخذ اطلاعات ماهواره‌اي ‪ ۷۵صدم درصد افزوده شده كه ‪ ۱۲۵درصد اهداف پيش‌بيني شده دولت را دراين زمينه ‌تحقق بخشيده و طراحي ماهواره تحقيقات و عملياتي نيز كه يك‌ونيم ماهواره تعيين شده‌ بود محقق شده و ماهواره " مصباح " در نوبت پرتاب قرار دارد. گزارش عملكرد وزارت ارتباطات به مقايسه فعاليت‌هاي اين وزارتخانه در زيربخش فضا در يك و نيم سال نخست عمر دولت نهم با مدت مشابه در پايان عمر دولت هشتم نيز پرداخته كه طبق آن عملكرد اين دولت در زمينه تامين نيازهاي كشور به‌پهناي باند ماهواره‌اي استاندارد از طريق ماهواره‌هاي ملي، ‪ ۱۰۰درصد افزايش نشان مي‌دهد. فعاليت‌ها درمقوله‌هاي ميزان آرشيو ظرفيت سالانه اطلاعات ماهواره‌اي، تعداد ايستگاه‌هاي زميني اخذ اطلاعات ماهواره‌اي و طراحي ماهواره تحقيقات و عملياتي نيز در اين مدت به ترتيب با رشد ‪ ۹۱درصد، ‪ ۱۰۰درصد و ‪ ۱۰۰درصدي مواجه شده است. دراين گزارش عملكرد، تدوين برنامه كلان عملياتي - اجرايي طرح آزمايشگاه ملي فضايي در دو بخش فني و عمراني نيز از جمله اقدامات مهم ‪ ۱۸ماه نخست دولت نهم در زيربخش فضا ياد شده است.

 

  منبع : Irna

 
صفحه 10 از 16