سایت نجوم ایران ( مرکز اطلاع رسانی اخبار رسمی نجومی، ستاره شناسی، هوافضا، آسمان شب و اخترفیزیک ایران و جهان) ؛

مهندسین مجموعه ای از الگوریتم ها و برنامه های نرم افزاری راجهت دقیق تر و عملکرد بهتر تلسکوپ فضایی جیمز وب طراحی کردند.

این برنامه ها طوری طراحی شده اند که  19 آینه ی مجزا ی تلسکوپ فضایی جیمز وب ناسا را قادر می سازد که مانند یک تلسکوپ حساس عمل کند و بتواند به طور دقیق تر و با حساسیت بالاتری به انجام ماموریت خود در  آینده بپردازد...

نگاه کلی به تلسکوپ فضایی جیمز وب :

تلسکوپ فضای جیمز وب قرار است در آینده به جای تلسکوپ هابل قرار گیرد.این تلسکوپ در فاصله 5/1  میلیون کیلومتری از سطح زمین قرار می گیرد.طول این تلسکوپ 24 و ارتفاعش 12 متر است .

 آینه تلسکوپ فضا یی جیمز وب هم اکنون در حال ساخت است. زمانیکه قطعات این آینه پرداخته و کنار هم سوار شوند، آینه ای را ایجاد می کنند که مساحت آن بیش از هفت برابر آینه تلسکوپ فضایی هابل است.

حساسیت این تلسکوپ یا میزان نشان دادن جزئیات، رابطه ی مستقیمی با اندازه ی آینه تلسکوپ که نور کیهان را جمع می کند، دارد. یک سطح بزرگ می تواند نور بیشتری از عمق آسمان جمع کند، درست مانند سطل بزرگی که در زیر باران آب بیشتری جمع می کند. آینه ی تلسکوپ فضایی جمیز وب (JWST) دارای قدرت تفکیک عالی است. آینه این تلسکوپ از 18 تکه تشکیل شده که زمانیکه در کنار هم قرار گیرند 25 متر مربع را می پوشانند.

 هریک از این 18 تکه قدرت حرکت انفرادی را دارند. پس می توانند هریک در مکان خود قرار گیرند و در نهایت یک آینه بزرگ ایجاد کنند. پس دانشمندان و مهندسان تنها می توانند زمانی که تلسکوپ در فضا گسترده شد نقایص آنرا بر طرف کنند. قطعات این آینه بزرگ از یکی از سبک ترین فلزات یعنی بریلیوم ساخته شده اند. این عنصر در تلسکوپ های فضایی دیگر هم بکار رفته و کارایی خوبی را در دمای بسیار پایین فضا از خود نشان داده است.

هریک از قطعات 18 گانه تلسکوپ به شکل شش گوشه و با قطر 1.3 متر و وزن تقریبی 20 کیلوگرم است. آینه ی نهایی قطری 2.5 برابر تلسکوپ هابل که قطرش در حدود 2.4 متر است، داراست.

قدرت تفکیک بالای آن به دانشمندان اجازه می دهد تا به عقب برگردند، به زمانیکه نخستین کهکشان ها بعد از انفجار بزرگ شکل گرفتند. تلسکوپ بزرگ در تمام جنبه های نجوم مفید است و می تواند مطالعات نحوه تشکیل سیستم های سیاره ای و پیشرفت آنها را متحول کند.

18 قطعه تلسکوپ هم اکنون به مکانی در ریچمند در کالیفرنیا حمل شده اند تا در آنجا تراش و پرداخت شوند. بعد از آن قطعات را برای سوار کردن به مرکز فضایی گدارد خواهند برد.

بمحض پرتاب موفقیت آمیز در سال 2013 ، JWST اولین ستاره ها و کهکشان های بعد از انفجار بزرگ را مورد بررسی قرار خواهد داد.

  منبع : spaceref.com

  نويسنده  : محمد کرمی

کاسینی در یکی از مهمترین ماموریت های خود در سال 2008 به نزدیکی سطح انسلادوس می رود و ممکن است یخ فشان های عظیم این قمر دستگاه های حساس فضاپیما را با مشکل مواجه کنند .

 انسلادوس قمر زحل ، یکی از اسرار آمیز ترین قمر های منظومه شمسی است که هنوز دانشمندان موفق به حل بسیاری از معماهای آن نشده اند . یکی از این معماها که مدتهاست ذهن دانشمندان را به خود مشغول کرده ، یخ فشان های عظیم این قمر است .

 عاملی باعث گرم شدن انسلادوس و در نتیجه ایجاد یخ فشان و آبفشان های عظیم در این قمر می شود ، ذرات یخ آبی که از این یخ فشان ها فوران می کند به مدار زحل می رود و گاهی نیز به حلقه های زحل می پیوندد.

ناسا تصمیم دارد تا در سال 2008 دوباره کاسینی را به سمت این قمر هدایت کند و تحقیقات خود را بر روی این این قمر ادامه دهد ، با توجه به اینکه کاسینی این بار باید از میان ذرات فوران کرده از یخ فشان ها به سمت انسلادوس حرکت کند ، مهندسان ناسا نگران هستند که مبادا برخورد کاسینی با این ذرات باعث صدمه دیدن دستگاه های حساس فضاپیما شود .

در 12 مارس 2008 کاسینی از فراز انسلادوس عبور خواهد کرد و در این عبور تنها 100 کیلومتر با سطح این قمر فاصله خواهد داشت .این عبور یک فرصت استثنایی برای دانشمندان محسوب می شود . دانشمندان می توانند به کمک کاسینی ترک های اطراف قطب جنوب انسلادوس موسوم به نوار ببر را به طور کامل بررسی کنند و از طرفی برای همیشه به جواب این سوال مهم پی ببرند که منشا این یخ آب ها در انسلادوس کجاست ؟

این عبور نزدیک هرچند می تواند فرصت فوق العاده ای را برای دانشمندان فراهم کند اما برای فضاپیمای کاسینی خطرناک محسوب می شود زیرا کاسینی باید از میان یخ فشان ها عبور کند . برخی از دانشمندان نگرانند که برخورد ذرات یخ باعث آسیب رساندن به دستگاه های بسیار حساس کاسینی شود .

دانشمندان تا کنون توانسته اند با استفاده از طیف نگار ماورای بنفش کاسینی میزان این ذرات و تراکم آن ها در زمان انجام ماموریت پیش بینی کنند. مطابق این پیش بینی احتمال برخورد ذرات با کاسینی 1 ذره از 500 ذره می باشد ، هرچند این پیش بینی امیدوار کننده است اما بازهم نگرانی ها ادامه دارد زیرا اگر اندازه ذره برخود کننده بزرگ باشد می تواند برای همیشه کاسینی را با مشکل موجه کند و این موضوع دوباره ریسک ماموریت را بالا می برد.

 منبع : Universtoday.com

اختر شناسان مي گويند حفره اي در كيهان يافته اند كه خالي از كهكشان ، ستاره و حتي ماده تاريك است.

 پژوهشگران دانشگاه مينسوتا مي گويند اين حفره كه بزرگترين حفره شناخته شده تا به حال مي باشد حدود يك بيليون سال نوري پهنا دارد و علت وجود آن را نمي دانند.

پروفسور لورنس رادنيك كه تحقيق وي در مجله اختر فيزيك (Astrophysical Journal) به چاپ رسيده مي گويد" نه تنها تا به حال كسي يك حفره خالي به اين بزرگي پيدا نكرده است بلكه ما هرگز انتظار ديدن چنين حفره اي با اين اندازه را نداشتيم. رادنيك و همكاران وي مي گويند زمانيكه در حال تحقيق در مورد يك محل سرد با استفاده از كاوشگر ويلكينسون بودند موفق به  كشف اين حفره غول آسا شده اند.   

وي مي گويد " ما قبلا مي دانستيم كه اين نقطه از آسمان داراي تفاوتهائي با بقيه نقاط دارد. اين پژوهشگران طي كاوشها و رصدهاي خود از پس زمينه ريز موج كيهاني دريافتند كه اين منطقه سردتر از ساير نقاط مي باشد.

 ليليا ويليامز ،پروفسور و ‌استاد يار اين دانشگاه مي گويد " بر اساس مطالعات رصدي و حتي مشابه سازي هاي رايانه اي در مقياس گسترده ، چيزي كه ما موفق به كشف آن شديم غير عادي مي باشد. اختر شناسان مي گويد اين ناحيه حتي خالي از ماده تاريك مي باشد كه بطور مستقيم با چشم قابل روئيت نيست و معمولا فقط با اندازه گيري نيروهاي گرانشي قابل رد گيري مي باشد.

 اين حفره خالي در صورت فلكي نهر (Eridanus)  و جنوب غربي جبار قرار دارد.

  منبع : (Astrophysical Journal

  نويسنده  : فرشید کریمی

 فرهنگسراي ابن سينا تهران، شامگاه چهارشنبه ميزبان نشستي بود كه به پاسداشت استاد يوسف ثبوتي، استاد و پژوهشگر برجسته فيزيك و اخترفيزيك، عضو فرهنگستان علوم جمهوري اسلامي ايران و فرهنگستان علوم جهان سوم و پايه‌گذار و رييس مركز تحصيلات تكميلي در علوم پايه‌ زنجان برگزار شد. دانش مردي فرهيخته، پژوهشگري مدير و پيشتاز و همراهي خستگي‌ناپذير در سال‌هاي پر فراز و نشيب رشد و بالندگي فيزيك و نجوم در ايران كه در هفتمين دهه زندگي، گنجينه‌اي از تجربيات گران‌سنگ گسترش علم در ايران را به همراه دارد.                        

نگاهی به زندگی علمی استاد ثبوتی

 استاد يوسف ثبوتي در اول شهريور ماه 1311 در خانواده‌اي فرهنگي در شهر زنجان به دنيا آمد. وي پس از اتمام تحصيلات مقدماتي خود در زادگاهش در سال 1329 به طور همزمان در دو رشته‌ كشاورزي و فيزيك دانشگاه تهران پذيرفته شد كه به دليل علاقه‌ وافر به فيزيك، اين رشته را براي ادامه تحصيل انتخاب كرد. ثبوتي در دوران دانشگاه با توفان‌هاي سياسي شديد سال‌هاي 1329 تا 1333 همراه بود. وي پس از پايان تحصيلاتش در آزمون نقشه‌برداري قبول شد و به صورت رايگان به ياري دكتر حسين كشي افشار شتافت و پس از چندي با معرفي وي به دانشگاه «تورنتو» كانادا عزيمت كرد و موفق شد كه درجه‌ كارشناسي ارشد را از آن دانشگاه دريافت كند. ثبوتي پس از آن به دانشگاه " شيكاگو " راه يافت و به تحصيل اختر فيزيك نزد استادان صاحب‌نامي هم‌چون سوبر امانيان، چاندراسكار، چمبرلن پرداخت. او در سال 1342 مدرك دكتري تخصصي خود را در اين رشته دريافت كرد و براي تدريس با سمت استادياري رهسپار دانشگاه «نيوكاسل» در انگلستان شد. دكتر ثبوتي پس از مدتي به ايران بازگشت و چندي بعد با سمت دانشياري در دانشگاه شيراز به كار مشغول شد. فعاليت وي در دانشگاه شيراز سرآغاز تحولات جديدي در دستگاه آموزش عالي ايران بود. نظام ترمي - واحدي كنوني از دستاوردهاي دكتر ثبوتي براي نظام آموزشي كشور است. وي، هم‌چنين طرح ارتقاي اعضاي هيات علمي بر مبناي پژوهش‌هاي آنان را پيشنهاد داد و آن را در دانشگاه شيراز اجرا كرد. پايه‌گذاري دوره‌هاي كارشناسي ارشد در آن دانشگاه از جمله ديگر خدمات استاد در دوران فعاليت در دانشگاه شيراز مي‌باشد. دكتر ثبوتي در سال 1348 در يك فرصت مطالعاتي به دانشگاه «پنسيلوانيا» رفت و ضمن تحقيقات به تدريس در آن دانشگاه پرداخت. وي پس از مدتي به ايران بازگشت و علاوه بر تدريس در دانشگاه صنعتي شريف در سال 1351 طرح تاسيس رصدخانه‌ي ابوريحان بيروني شيراز را ارائه داد. اين رصدخانه كه در سال 1356 افتتاح شد، بزگترين رصدخانه‌ي فعال ايران مي‌باشد.

استاد پس از آن، دوره دكتري نجوم در دانشگاه را بنيان گذاشت و زمينه‌ تحصيلات عاليه‌ علاقه‌مندان اختر فيزيك را در دانشگاه شيراز فراهم كرد. دكتر ثبوتي با پي‌گيري‌هاي فراوان، مركز تحصيلات تكميلي در علوم پايه‌ زنجان را در سال 1370 تاسيس كرد. هم‌چنين در ايجاد انجمن نجوم ايران در سال 1375 كه با تلاش چند اخترشناس حرفه‌اي ايران محقق شد، نقش مهمي برعهده داشت. از استاد ثبوتي بيش از 50 مقاله‌ پژوهشي در مجلات علمي بين‌المللي منتشر شده است. اين پژوهشگر خستگي ناپذير در عرصه‌ فيزيك و نجوم علاوه بر دريافت عنوان كتاب سال جمهوري اسلامي و مدال پژوهشي وزارت علوم، تحقيقات و فناوري، در سال 2000 ميلادي به دليل فعاليت‌هاي مستمر علمي به دريافت مدال ويژه آكادمي علوم جهان سوم مفتخر شده است. انجمن فيزيك ايران در شهريور ماه 1381 هفتادمين سال موجوديت خود را همزمان با هفتادمين سالگرد تولد استاد ثبوتي در كنفرانس سالانه‌ي فيزيك ايران جشن گرفت. اين برنامه به احترام اين همراه خستگي‌ناپذير سال‌هاي فيزيك ايران، كنفرانس ثبوتي نامگذاري و با حضور بيش از 800 تن از استادان و دانشجويان فيزيك ايران با شكوه خاصي در دانشگاه زنجان برگزار شد.                                    

  منبع : Isna

گوگل سرویس جدید خود را با نام آسمان در  Google Earth برای منجمان ارائه کرد.

این اولین بار نیست که گوگل توجه خود را به فضا معطوف کرده است. ارائه سرویس هایی که جزیی ترین نقشه ها را از زمین، مریخ و ماه ارائه می دهند، نشانگر این توجه است. گوگل از روز چهارشنبه، سرویس جدید خود را با عنوان " آسمان در گوگل ارس " و با هدف جستجوی فضا توسط کاربران خود، راه اندازی کرد. گوگل اسکای در حقیقت سرویسی جدید است که به کاربرانی که از نرم افزار " گوگل ارس " استفاده می کنند، امکان جستجو در منظومه شمسی و اعماق فضا را می دهد. سرویس جدید گوگل می تواند به آرشیو بیش از یک میلیون تصویر فضایی، منابع دانشگاهی و علمی مثل تلسکوپ فضایی هابل و رصدخانه مونت پالومار در کالیفرنیا دسترسی یابد. دسترسی شما به تصاویر نرم افزار بسیار آسان است. برای مثال شما می توانید بر روی سحابی جبار کلیک کنید و تصویر هابل را از این سحابی مشاهده کنید. حدود 100 میلیون ستاره و 200 میلیون کهکشان قابل رویت، انتظار شما را می کشد ! یکی از مزایای این سرویس این است که تصاویری که در آن به کار رفته اند از کیفیت خوبی برخوردار هستند و شما می توانید با چند کلیک ساده از آنها در وب، استفاده کنید. ایده این سرویس برپایه گوگل ارس است، با این تفاوت که در گوگل ارس، کاربر تصاویر ماهواره ای زمین و در گوگل اسکای، تصاویر اجرام در فضا را مشاهده می کند. برای استفاده از این سرویس، رایانه شما باید دارای جدیدترین نسخه نرم افزار گوگل ارس (نسخه 4.2) باشد. برای دریافت نرم افزار از طریق سایت آسمان پارس اینجا و دریافت از سایت گوگل اینجا را کلیک کنید. منتظر مقاله پارس اسکای درباره آشنایی و نحوه استفاده از این سرویس در بخش نرم افزار طی روزهای آینده باشید.                                         

  منبع : universeToday.Com

دو کاندیدای فضانوردی کره‌ جنوبی در انتظار انتخاب تک گزینه‌ اصلی این کشور هستند.

 دو کاندیدای فضانوردی کره‌ جنوبی که روز 16 مردادماه را با یک کنفرانس خبری گذراندند، در انتظار انتخاب تک گزینه‌ اصلی این کشور هستند. آقای " کو سان " 31 ساله که سابقا در موسسه تحقیقات پیشرفته‌ سامسونگ فعالیت می‌کرده به همراه خانم " یی سوی ئون " که دانشجوی دکترای موسسه علوم و فناوری کره است، دو گزینه‌ اصلی کره برای احراز موقعیت اولین فضانورد کره هستند. این دو که از میان 36000 داوطلب و پس از پروسه‌های طولانی برگزیده شده‌اند، منتظر نتایج ماه آینده هستند که در آن فضانوردی که ماه مارس سال آینده از سوی کشور کره‌جنوبی به فضا خواهد رفت، معین خواهد گردید. فضانورد کره‌ای به کمک یک فضاپیمای سایوز و از پایگاه پرتاب بایکونور قزاقستان به ایستگاه فضایی بین‌المللی انتقال داده خواهد شد و در این سفر او را مهندس پرواز و خلبان همراهی خواهند کرد. هم اکنون این دو کاندیدا در فضایی دوستانه در حال انجام آزمایشات جاذبه ناچیز هستند.                                                          

   منبع : Isa

دو فضا پیمای ناسا با نام های ویجر 1 و ویجر 2 در آستانه رسیدن به سی ومین سال پرتاب خود هستند.فضا پیمای ویجر 2 در تاریخ 20 آگوست 1977 و فضاپیمای ویجر 1 در تاریخ 5 سپتامبر 1977 از سازمان فضایی ناسا به فضا پرتاب شدند.این دو فضا پیما اکنون در ادامه کار خود اطلاعات را از مکانی دورتر ار سیاره پلوتو و در خارج منظومه شمسی به زمین ارسال می کنند.

پیشرفت و رسیدن این دو فضاپیما به مکان هایی دور و خارج از منظومه شمسی بسیار قابل توجه و دستاوردی بسیاربا اهمیت و بی سابقه درتاریخ می باشد.اکنون این دو فضاپیما در حال رسیدن به ابتدا و مرز فضای بین ستاره ای هستند.

کاوشگرهای ویجر

 دو کاوشگر ویجر که در سال 1977 به فضا پرتاب شدند با موفقیت مأموریت کاوش مشتری ٬ زحل٬ سیاره اورانوس و نپتون را تا انتهای حوزه سیارات منظومه شمسی انجام دادند. ویجر 1و 2 بسوی مشتری و زحل رفتند و سپس ویجر 2 به تنهایی سفرش را به اورانوس و نپتون ادامه داد. کاوشگرها تصاویر مفصلی از سیارات حلقه‌ها و اقمارشان ارسال نمودند و قمرها و حلقه‌های تازه‌ای در هر سیاره کشف کردند. سفر پیچیده ویجر 2 تنها به این علت امکان پذیر شد که به هنگام پرتاب تمام سیارات گازی بزرگ به شیوه‌ای منظم شدند که کاوشگر بعد از عبور از هر سیاره در مدار سیاره دیگری قرار می‌گرفت. این منظم شدن سیارات خارجی دیگر تا سال 2155 اتفاق نمی‌افتد، به هنگام ملاقات با هر سیاره سفینه از جاذبه هر کدام از آن غولهای گازی برای افزایش سرعت و قرار گرفتن در مسیر سیاره بعدی استفاده می‌کرد.

اطلاعات کلی در مورد کاوشگرها

کاوشگر ویجر 1 در 5 دسامبر سال 1977 میلادی توسط ایالات متحده برای کاوش و بررسی دقیق سیارات گازی مشتری ، زحل و فضای ژرف فراتر از آنها به فضا پرتاب شد. این کاوشگر در تاریخ 5 مارس 1979 به نزدیک ترین فاصله خود نسبت به مشتری رسید و پس از بررسی و ارسال داده‌هایی بسیار ارزشمند و بنیادین از این سیاره به زمین ، بسوی سیاره زحل پیش رفت و پس از گذر از این سیاره در 12 نوامبر 1980 به ورای منظومه شمسی و فضای بیکران بین ستاره‌ای پیش رفت تا سفر بی پایان خود را ادامه دهد. کاوشگر ویجر 2 در تاریخ 25 آگوست1977(این بار برای کاوش و بررسی دقیق تر تمامی سیارات گازی منظومه شمسی ، مشتری ،زحل ، اورانوس و نپتون) به فضا پرتاب شد و پس از گذر از سیاره مشتری و زحل به ترتیب در تاریخ 9 ژوئیه 1979 و 25 آگوست 1981 خود را به سیاره اورانوس در24 ژانویه 1986 رساند و پس از عبور از سیاره نپتون در 25 آگوست سال 1989 همانند ویجر1 سفر خود را بسوی ژرفای فضا در پیش گرفت.

داده‌های بسیار ارزشمندی که این دو کاوشگر در مأموریت موفقشان ، در اختیار دانشمندان قرار دادند، پایه گذار بخش نوینی از دیتاها و کاوشهای ما پیرامون سیارات گازی منظومه شمسی بوده است، بطوری که می‌توان این دو کاوشگر را پیشگام این عرصه نوین دانست.

  منبع : Spaceref.com

صد و هجدهمین ماموریت از سری ماموریت های تکمیل ایستگاه فضایی با جدا شدن شاتل فضایی ایندیور از ایستگاه در ساعت 11:56 دقيقه روز یکشنبه به وقت گرينويچ  پایان یافت

قرار است ایندیور روز سه شنبه در پایگاه فضایی کندی (ایالت فلوریدا) بر زمین بنشیند. ماموریتی که قرار بود 14 روز به طول انجامد به خاطر گردباد " دین " به 9 روز کاهش یافت. پیش بینی می شود که این گردباد از روز چهارشنبه ایالت تگزاس را در برگیرد. طبق پیش بینی های انجام شده اوضاع جوی نسبتا پایداری تا روز چهارشنبه بر پایگاه فضایی کندی حاکم است. بازگشت ایندیور در حالي انجام می شود كه هفته گذشته ناسا، اعلام كرد آسيب وارد شده به سپر حرارتي شاتل تا زمان بازگشت آن به زمين نيازي به تعمير ندارد و خطري فضانوردان را تهديد نمي‌كند. برای آشنایی با خدمه ایندیور اینجا را کلیک کنید. ناسا تا پايان سال 2007 قصد دارد دو شاتل ديگر براي تكميل ايستگاه فضایی بین المللی به فضا بفرستد. شاتل فضايي ديسكاوري در تاریخ 28 مهرماه و شاتل فضايي آتلانتيس در 15 آذرماه به ايستگاه بين‌المللي فضا سفر می كنند.

همه فیزیکدانان باور ندارند که زمان با انفجار بزرگ شروع شده باشد. انفجار بزرگ تنها می توانسته گذری از یک رمبش به جهانی در حال انبساط باشد. اینک " مارتین بوجووالد " از دانشگاه ایالت پنسیلوانیای امریکا در حال بررسی مدلی از «گرانش کوانتومی حلقوی» است تا نشان دهد که حتی اگر چنان جهانی، پیش از انفجار بزرگ وجود داشته باشد، شناخت جنبه های خاص آن غیرممکن خواهد بود. بسیاری انفجار بزرگ را همچون «گلوله آتش» در نظر می گیرند که حدود ۱۴ میلیارد سال پیش از حالتی داغ و متراکم آغاز شد و به شکل جهان وسیعی که امروزه می بینیم، منبسط شد. در فیزیک کلاسیک مشکلی وجود دارد؛ وقتی مدل های خود را در جهت گذشته مورد استنتاج قرار می دهیم، این مدل ها انفجار بزرگ را به عنوان لحظه یی با انرژی و دمای بی نهایت پیش بینی می کنند که آن را «تکینگی» می نامند. مدل های کلاسیکی می توانند تا یک هزارمیلیاردم ثانیه این تکینگی پیش بروند، اما همه مفهوم های پیشین معادلات شان از دست می رود. فیزیکدانان برای شناخت جهان در زمان های دور باید نظریه یی انتخاب کنند که بتواند سه نیروی قوی تر طبیعت (الکترومغناطیسی، نیروی ضعیف هسته یی و نیروی قوی هسته یی) را با نیروی گرانش تلفیق کند، یعنی آنها باید نظریه گرانش اینشتین (نسبیت عام) را با مکانیک کوانتومی تطبیق دهند و یک نظریه کوانتومی گرانشی به وجود آورند. یکی از نظریه هایی که به همین منظور پیشنهاد شده است، گرانش کوانتومی حلقوی نام دارد. این نظریه فرض می کند زمان در «جهش »های کوانتومی محدودی جلو می رود. در نظریه کلاسیک انرژی مقادیر بالای دلخواهی می گیرد، اما در نظریه گرانش کوانتومی حلقوی با یک حد فوقانی محدود می شود. «بوجووالد» در این باره می گوید؛ " حدود ۶ سال قبل دریافتم که گرانش کوانتومی حلقوی می تواند از تشکیل تکینگی اجتناب کند، اما معادلاتی به کار بردم که هنوز هم برای نشان دادن دقیق حالت کوانتومی بسیار پیچیده هستند. " 

به هر حال فقدان تکینگی این احتمال را پدید آورده است که جهان می توانست حالتی داشته باشد که تا زمان های قبل از انفجار بزرگ امتداد یابد. این یعنی انفجار بزرگ آغاز جهان را نشان نمی دهد، اما انفجار بزرگ بیشتر یک گذر یا جهش جهان بود از حالتی پیش از رمبش به چیز در حال انبساط که امروزه می شناسیم. اکنون «بوجووالد» مشغول تحقیق روی این موضوع است که آیا می توان به جهان پیش از انفجار بزرگ نگاهی گذرا افکند یا خیر. او که تحقیقاتش را با مدلی بر اساس گرانش کوانتومی حلقوی شروع کرد، در اوایل امسال گفت که حالت جهان با تعدادی پارامتر از جمله چگونگی انبساط کنونی جهان، مقدار ماده موجود و شدت گرانش توصیف می شود. وی به تدریج مدل را ساده سازی کرد و توانست معادلاتی برای حالت جهان بیابد که در زمان پیش از انفجار بزرگ دقیقاً قابل حل باشد. ما که هم اکنون در دوره پس از انفجار بزرگ زندگی می کنیم، از فضا و زمان کاملاً هموار برخورداریم. اما پیش از انفجار بزرگ (اگر چنان زمانی وجود داشته باشد) احتمال دارد که جهان در چنان حالت کوانتومی پرافت و خیزی بود که حتی مفاهیم معمولی زمان هم معنی خود را از دست می دادند. «بوجووالد» دریافت که وسعت جهان حاضر عدم قطعیت بنیادی یی در معادلاتش به وجود می آورد که ما را از درک چگونگی تغییرات کوانتومی بزرگ پیش از انفجار بزرگ بازمی دارد؛ یعنی امکان ندارد که مثلاً برای پیگیری گذشته همه جنبه های جهان پیش از انفجار بزرگ، محاسبات مان را رو به عقب انجام دهیم. این چیزی است که «بوجووالد» نامش را «فراموشی کیهانی» می گذارد. او می گوید؛ «این حقیقت که برخی ویژگی ها به طور کامل پیش بینی ناپذیرند، بسیار غیرمنتظره است.» البته وی اضافه می کند که جنبه های مرتبط با رفتارهای کلاسیکی همچون وسعت جهان و آهنگ انقباض را می توان به طور کلی مشخص کرد. اما «جان بارت»، نظریه پرداز گرانش کوانتومی از دانشگاه ناتینگهام انگلستان یادآور می شود که گرانش کوانتومی حلقوی نظریه یی کاملاً مقبول در میان سایر نظریه ها نیست که این موضوع می تواند نتیجه گیری های «بوجووالد» را متزلزل سازد. او می گوید : گرانش کوانتومی حلقوی مثل کیکی نیم پخته است. برای دستیابی به یک نظریه کوانتومی گرانشی کامل به برخی جنبه ها نیاز داریم که هنوز وجود ندارد.

  منبع : aftab

دکتر نادری : فرود درمحل نامناسب وناكارآمدي ‌تجهيزات‌ جديد مهمترين خطرات «فينيكس» است.

13 مرداد ماه جاري يکي از هيجان انگيزترين اکتشافات فضايي در سياره سرخ آغاز شد. مريخ‌نشين «فينيکس»(ققنوس) اوايل هفته گذشته از مرکز فضايي ناسا در «فلوريدا» به سمت سياره مريخ پرتاب شد تا حدود 9 و ماه نيم ديگر در ميان بيم و اميد متخصصان و مهندسان ناسا در نزديکي قطب شمال سياره فرود بيايد.