سایت نجوم ایران ( مرکز اطلاع رسانی اخبار رسمی نجومی، ستاره شناسی، هوافضا، آسمان شب و اخترفیزیک ایران و جهان) ؛

تحقيقات جديد نشان مي دهند كه سرعت چرخش سياهچاله ها از مرز هاي پيش بيني شده در فرضيه نسبيت فراتر مي رود.

ممكن است اين هيولاهاي آسماني با سرعت بسيار بالا چرخش كنند به گونه اي كه اين سرعت به حداكثر ميزان در نظر گرفته شده در فرضيه نسبيت انيشتين نزديك شده باشد. اين يافته ها نتيجه رصد هاي نه كهكشان غول آسا با استفاده از تلسكوپ پرتو ايكس چاندرا سازمان ناسا هستند.

اين يافته پيشنهاد مي كنند كه اين چاه هاي گرانشي غول آسا در هر روز يك دور كامل مي چرخند. ممكن است اين چرخش زياد سريع به نظر نرسد اما اين ميزان سرعت براي چنين اجرامي با اين اندازه بسيار سريع است. يكي از پژوهشگراني كه در اين تحقيق شركت دارد مي گويد" چرخش سياهچاله ها كليد معما هاي علم اختر فيزيك را در اختيار دارد. اين چرخش ها مي توانند چگونگي تولد سياهچاله ها ، رشد آنها و همچنين چگونگي عملكرد انفجارهاي پرتو گاما را روشن كنند."

يك سياهچاله كه با سرعت زياد مي چرخد فضا را نيز به چرخش در مي آورد. اين تاثير ، زمانيكه با گاز در حال جريان به سوي سياهچاله مي پيوندد ميدان مغناطيسي را ايجاد مي كند كه مقدار بسيار زيادي از گاز را بصورت يك فوران پرسرعت و پر انرژي از مجاورت سياهچاله به اطراف پرتاب مي كند. مقدار انرژي كه اين فورانها در هر ثانيه آزاد مي كنند پنجاه برابر انرژي است كه خورشيد ما در يك سال بصورت پرتو آزاد مي كند. سياهچاله ها حتي با فشرده ساختن شكل گيري ستاره ها در رشد كهكشانها تاثير مي گذراند.

سرپرست اين گروه از پژوهشگران مي گويد" چرخش سياهچاله ها بين نود درصد تا صد درصد از حداكثر ميزان مجاز در فرضيه نسبيت است. اين بدان معني است كه بزرگترين سياهچاله هاي موجود در مركز كهكشانهاي غول آسا با چرخشهاي بزرگ مرتبط هستند".

  منبع : bbc

ضد ماده كه به محض تماس با ماده آن را نابود مي سازد پديده نادري در كيهان بنظر مي رسد. براي چندين دهه دانشمندان سرنخ هائي از وجود يك ابر بسيار بزرگ ضد ماده كه در فضا سرگردان بود در دست داشتند اما نمي دانستند كه اين ابر از كجا منشا مي گيرد.

اكنون منبع اسرار آميز اين ابر ضد ماده كشف شده است: ستاره هائي كه توسط سياهچاله ها و ستاره هاي نوتروني متلاشي مي شوند. در حاليكه سامانه هاي پيش رانش از سوخت ضد ماده تا اين زمان فقط موضوعاتي در حد داستانهاي علمي تخيلي هستند اما ضد ماده بسيار واقعي است.

ضد ماده چيست؟

 تمامي ذرات اوليه ، ماننده پروتونها و الكترونها ، قرينه هائي از ضد ماده از جرم مشابه اما بار متضاد دارند. براي مثال ، ضد ماده مخالف يك الكترون كه پوزيترون ناميده مي شود داراي بار مثبت است.

 زمانيكه يك ذره با ضد ذره خود برخورد مي كند يكديگر را نابود مي كنند و طي اين فرايند يك انفجار انرژي مانند پرتوهاي گاما آزاد مي گردد. در سال 1978 ، تجهيزات رديابي پرتوهاي گاما كه با استفاده از بالون به آسمان فرستاده شدند يك نوع پرتو گاما را ردگيري كردند كه از فضا منشا مي گرفت. بنظر مي رسيد كه برخورد الكترونها با پوزيترونها باعث انتشار اين پرتو مي شد و اين بدان معني بود كه در فضا ضد ماده وجود داشت.

ظاهرا  اين پرتوهاي گاما از يك ابر ضد ماده كه حدود صد هزار سال نوري پهنا داشته و هسته كهكشان راه شيري را احاطه كرده بود منتشر مي شده است. اين ابر غول آسا با پرتوهاي گاما و انرژي برابر صد هزار خورشيد مي درخشد.

اينكه دقيقا چه عاملي باعث ايجاد ضد ماده مي شد براي چندين دهه يك راز باقي مانده بود. ستارهاي در حال انفجار و ماده تاريك از جمله مظنونين بودند. 

اكنون ، يك گروه تحقيقاتي بين المللي با چهار سال مطالعه داده هاي ماهواره بين المللي آزمايشگاه اخترفيزيك پرتو گاما از آژانس فضائي اروپا مظنونين اصلي را به دقت تعيين كرده است. اين يافته هاي جديد پيشنهاد مي كنند كه اين پوزيترونها اساسا از ستاره هائي كه توسط سياهچاله ها بلعيده مي شوند و همچنين ستاره هاي نوتروني توليد مي شوند.

زمانيكه يك سياهچاله يا يك ستاره نوتروني يك ستاره را نابود مي كنند مقادير عظيمي پرتو آزاد مي شود. دانشمندان بر اين باورند كه وقتي الكترونها و پوزيترونها در زمان نابود شدن پرتوهاي گاما "آشكار گر" را منتشر مي كنند ، اين پرتوهاي گاما نيز مي توانند با تركيب شدن ، الكترون و پوزيترون توليد كنند تا مكانيسم ايجاد ابر ضد ماده را فراهم نمايند. بر اساس محاسبه پژوهشگران يك ستاره نسبتا عادي كه توسط سياهچاله يا ستاره نوتروني متلاشي مي شود قادر است صد هزار بيليون بيليون بيليون بيليون پوزيترون (عدد يك با چهل و يك صفر) در ثانيه توليد كند.

يافته هاي پژوهشگران در نسخه دهم ماه ژانويه 2008 مجله Nature  به چاپ رسيده است.    

  منبع : Natural

  نويسنده  : فرشید کریمی

باتوجه به مشاهدات مختلفی که در چند رصدخانه انجام شده مشخص شده که احتمال برخورد سیارک 2007 wd5  با سیاره مریخ به یک به 10000 رسیده  یعنی می توان بیان کرد احتمال برخورد از بین رفته است.

محاسبات نشان می دهند سیارک نامبرده در نزدیک ترین حالت در تاریخ 30 ژانویه 2008 از فاصله 26000 کیلومتری (در حدود 7 برابر شعاع مریخ از سطح آن ) خواهد گذشت.در تصویری که مشاهده می کنید این سنگ 55 متری بکمک دایره سبز رنگ علامت گذاری شده است.این عکس توسط تلسکوپ 2.2 متری دانشگاه هاوایی در کوههای مانواکی تهیه شده است در این تصویر بدلیل تعقیب سیارک متحرک توسط تلسکوپ ٬ستارگان بصورت کشیده شده آشکارشده اند.

این سیارک توسط تلسکوپ 1.5 متری متعلق به دانشگاه آریزونا توسط آندره بوتینی واقع در کوه لمون کشف شده است.

  منبع : nasa

انتظار می‌رود چرخه خورشیدی جدید پنج سال دیگر به اوج فعالیت خود برسد.

جدیدترین چرخه یازده‌ساله خورشیدی، اوایل این هفته نخستین نشانه‌های خود را بروز داد. فعالیت‌های خورشید هر یازده سال به حداکثر می‌رسد که ظهور لکه‌های خورشیدی متعدد از نشانه‌های آن است. فوران‌ها و طوفان‌های خورشیدی در این دوره به شدیدترین حالت ظاهر می‌شوند و شرایطی نسبتا خطرناک را برای بسیاری از کارهای روزمره و بخصوص مرتبط با فناوری‌های فضایی در سراسر جهان پدید می‌آورند.

داگلاس بیسکر، خورشیدشناس مرکز پیش‌بینی‌های رویدادهای فضایی در ایالات متحده (NOAA) با اشاره به ظهور نخستین نشانه چرخه خورشیدی جدید گفت: «این لکه همانند نخستین نسیم بهاری است که فرارسیدن فصل جدیدی را نوید می‌دهد. دراین مورد، این لکه نخستین نشانه طوفان‌های خورشیدی است که طی چند سال آینده رفته‌رفته افزایش خواهند یافت».

لکه خورشیدی، منطقه‌ای از سطح خورشید است که فعالیت‌های مغناطیسی بسیار شدید و سازمان‌یافته‌ای در آن روی می‌دهد؛ اما دمای سطح آن حدود یک‌هزار درجه سانتی‌گراد از دیگر نواحی خورشید کم‌تر است و به‌همین دلیل، درخشندگی کمتری دارد و تیره‌تر دیده می‌شود. انتظار می‌رود دوره یازده‌ساله جدید خورشید که چرخه 24 خورشیدی نام دارد، رفته‌رفته طوفان‌ها و لکه‌های بیشتری را به ‌نمایش بگذارد که اوج این فعالیت‌ها در سال1391 و 1392 هجری شمسی است. البته طوفان‌های ویرانگر خورشیدی غیرقابل پیش‌بینی هستند و هر زمانی می‌توانند روی می‌دهند.

در طوفان خورشیدی، موادی با بار الکتریکی فراوان به خارج خورشید پرتاب می‌شوند و اگر به زمین برسند، اختلالات مغناطیسی شدیدی را پدید می‌آورند که می‌تواند به قطع شبکه‌های انتقال برق، اختلال در ارتباطات و بروز مشکلات در ماهواره‌ها و فضاپیماها گردد. این طوفان‌ها می‌تواند پرتوهای خطرناکی را به فضانوردان بتاباند و آنها را دچار مشکل کند و همچنین می‌تواند ماهواره‌های ارتباطی تجاری و سیستم موقعیت‌سنجی جهانی، GPS را از کار بیاندازد و به‌سادگی، بسیاری از فعالیت‌های روزانه را مانند ارتباطات تلفن‌های همراه یا دریافت پول از دستگاه‌های خودپرداز بانک‌ها را در بسیاری از نقاط زمین متوقف کند. وابستگی بیش‌ازپیش انسان‌ها به فناوری فضایی چنین دردسرهایی را نیز درپی دارد و این، اهمیت پیش‌بینی رویدادهای فضایی و بخصوص طوفان‌های خورشیدی را بیش از پیش نشان می‌دهد.

بهار امسال، کارشناسان NOAA در کنفرانسی مشترک با کمیته بین‌المللی خورشیدشناسان، پیش‌بینی کرده بودند که چرخه 24 خورشیدی از اواخر اسفند امسال آغاز می‌شود. البته این پیش‌بینی چندان دقیق نبود و تا شش‌ماه زودتر یا دیرتر خطا داشت؛ اما همه کارشناسان با این موضوع موافق بودند که چرخه جدید هرچه زودتر آغاز شود، قدرتمندتر است و باید منتظر لکه‌های بیشتر و طوفان‌های بزرگتری بود. البته برای قضاوت درمورد قدرت چرخه 24 خورشیدی هنوز خیلی زود است و لکه‌های بیشتری را باید بررسی کرد.

لکه نوظهور جدید، 10981 اُمین لکه قابل رویتی است که NOAA از 15 دی‌ماه 1350 تاکنون نامگذاری کرده است. عرض بسیار بالای این لکه که 27درجه شمالی است و قطبش منفی آن که به سمت راست نیم‌کره شمالی متمایل است، نشانه‌های قاطعی از ظهور چرخه جدید خورشیدی هستند. نخستین نواحی فعال و لکه‌های مربوط به چرخه جدید خورشیدی در عرض‌های بسیار زیاد ظاهر می‌شوند، درحالی‌که نواحی و لکه‌های مربوط به چرخه پیشین در نزدیکی استوای خورشید پدیدار می‌شوند.

رصد خانه خورشیدی اولیس آغاز دوره جدید فعالیت های خورشید را رصد میکند.

 در تاریخ 24/10/1386  فضاپیمای اولیس پرواز برفراز قطب شمال خورشید را آغاز نمود.برخلاف دیگر فضاپیماها این فضاپیما برای اولین بار می تواند به نمونه برداری از بادهای خورشیدی بر بالای منطقه قطب شمال یعنی جاییکه از زمین بررسی آن مشکل است بپردازد.اولیس تاکنون سه بار از فراز قطب شمال خورشید عبور کرده است (در سال 94-95 ٬سال 2000-2001  و سال 2007 ). هفته گذشته متخصصان خورشید وجود اولین نشانه ها از آغاز چرخه جدید خورشیدی را اعلام کردند. همزمانی عبور فضاپیما و این حالت می تواند بسیاری از معماهای مربوط به فعالیتهای خورشیدی را حل کند.

بنا به گفته اریک پوسنر از کارشناسان ناسا این یک فرصت گرانبها است که ما می توانیم در زمان تحویل یک چرخه به چرخه جدید ٬خورشید را از بالا ببینیم وبررسی کنیم.

 بسیاری از محققان عقیده دارند که قطبهای خورشید در چرخه 11 ساله فعالیتهای خورشیدی نقش بسیار مهمی دارند.وقتی لکه های خورشیدی می شکنند میدان های مغناطیسی متلاشی شونده آنها به شکل پلاسما به سمت قطب های خورشید جاری می شوند.بنابراین گفته می شود که قطب های خورشیدی مانند قبرستانی برای لکه ها به حساب می آیند.میدانهای مناطیسی قدیمی خورشید به عمق 200000 کیلومتری سطح خورشید وتا منطقه دینامومغناطیسی درونی خورشید که عامل ایجاد میدان مغناطیسی خورشید است فرو می روند .در آنجا فعالیت دینامو خورشید میدانهای مغناطیسی را برای استفاده در چرخه جدید بعدی تقویت می کند.

همان طوریکه قطبهای زمین در بررسی تغییرات آب وهوایی بسیار مهم هستند فطبهای خورشیدی نیزدر بررسی چرخه های فعالیتهای خورشیدی مهم هستند.هرکدام از عبورهای فضاپیما برفراز قطب خورشید اطلاعات جالب وعجیبی راآشکار کرده است. یکی از این نکات عجیب دمای قطبهای شمال وجنوب بود.در چرخه خورشیدی گذشته دمای قطب شمال مغناطیسی در حدود 44000 درجه سلسیوس یا 8 درصد سردتر از قطب جنوب مغناطیسی گزارش شد. عبور فعلی فضاپیما شاید بتواند این معما را حل کند چراکه کمتر از یک سال پیش (فوریه 2007)همین فضاپیما بر فراز قطب جنوب خورشید عبور کرد .اکنون دانشمندان می توانند به مقایسه دقیق دما های گزارش شده بپردازند.

 یکی از کشفیات این فضاپیما آشکارسازی بادهای پرسرعت خورشیدی قطبی خورشید است. در قطبهای خورشید میدان مغناطیسی باز می شود واین موجب می شودکه در آن نواحی٬ ذرات از جو خورشید با سرعت حدود یک میلیون مایل در ساعت به سمت بیرون جریان پیدا کنند.با پرواز اولیس برفراز تمام عرضهای خورشیدی(عملیاتی که تاکنون توسط هیچ فضاپیمای دیگری انجام نشده است) فضاپیما قادر شده است به نقشه برداری از بادهای خورشیدی طی یک چرخه بپردازد.   

  منبع : SpaceFlightNow.com

 گئورگي گرچكو، فضانورد روسي در افتتاحيه نمايشگاه فضايي در تهران با ابراز خرسندي از اشتياق جوانان ايراني به علوم فضايي، چشم‌انداز روشني را براي حضور ايران در فضا طي سال‌هاي آينده پيش‌بيني كرد.

 به گزارش خبرنگار علمي خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، گئورگي گرچكو، فضانورد روسي در حاشيه بازديد از نمايشگاه فضانوردي در مركز علوم و ستاره‌شناسي تهران اظهار كرد: ‌در سال 1975 در سن 47 سالگي اولين و طولاني‌ترين پروازم در اتحاد جماهير شوروي انجام شد و زماني كه زمين را از بالا ‌نگاه كردم، پي به زيبايي آن ‌بردم. وي خاطر نشان كرد: جوانان ايراني، فوق العاده و داراي روابط اجتماعي بالا هستند و آينده بسيار خوبي خواهند داشت و من هم از اينكه به ايران سفر كرده‌ام، بسيار خوشحالم. اگرچه گذشته متعلق به كشورهايي ديگر بوده و آمريكا، روسيه و اروپا در عرصه فضا پيشگام بوده‌اند، اما مطمئنم كه ايران در آينده به جايگاه خوبي در عرصه فضا خواهد رسيد.

به گزارش ايسنا، گئورگي گرچكو در 25 مي 1931 در لينگراد روسيه متولد شد. وي پس از اتمام دبيرستان، به دانشكده مكانيك همان شهر رفته و در سال 1955 به عنوان مهندس مكانيك فارغ‌التحصيل شد. سپس در سال 1966 به عنوان فضانورد انتخاب شد و طي 10 سال به عنوان مهندس محاسب در قسمت مهندسي فضاپيماها مشغول كار بود و ضمن تمرينات به درس خواندن ادامه داد و در سال 1967 دكتري علوم فني گرفت. وي از سال 1975 عضو فعال آكادمي بين‌المللي آستروناتيك (فضانوردي) است و در سال 1975 عضو افتخاري فرهنگستان علوم چكسلواكي شد. از گرچكو بيش از 28 مقاله علمي آزاد منتشر شده است. نخستين پرواز وي در 11 ژانويه - 9 فوريه 1975 به عنوان مهندس سفينه سايوز - 17 و ساليوت - 4 بود كه 29 شبانه‌روز به طول انجاميد.

  منبع : isna

 منجمان آلمانی یک سیاره تازه متولد شده در یک منظومه خورشیدی که تشکیل آن هنوز کامل نشده است را کشف کرده اند که نخستین سیاره یافت شده در زمان نوزادی است.

سیارات در درون صفحه مدوری از گاز و غبار در اطراف ستارگان نوجوان تشکیل می شوند.به همین دلیل مطالعه نمونه های بسیار جوان سیارات می تواند اطلاعات زیادی درباره تولد و تکامل منظومه های خورشیدی - از جمله منظومه شمسی - در اختیار منجمان بگذارد. جزئیات این کشف توسط یک تیم آلمانی در نشریه "نیچر" چاپ شده است.

جانی ستیاوان، از بخش نجوم موسسه ماکس پلانک در هایدلبرگ، و همکارانش می گویند که جرم این سیاره تقریبا 10 برابر مشتری است و حول ستاره ای مجاور به نام تی دبلیو هایدرا، که تنها 8 تا 10 میلیون سال از عمرش می گذرد، می گردد. این سیاره هر 56/3 روز یک بار در مداری به فاصله تقریبا شش میلیون کیلومتری از ستاره مرکزی، در داخل ناحیه درونی دیسک غبار، یک دور کامل می گردد. محققان به نشریه "نیچر" گفتند که مطالعه آنها نشان می دهد فرآیند تشکیل سیارات می تواند به سرعت و پیش از آنکه ستاره جوان وقت خاکروبی از اطراف خود را داشته باشد شروع شود. آنها نوشتند: "این نشان می دهد که سیارات می توانند ظرف 10 میلیون سال نخست تشکیل شوند، یعنی پیش از آنکه صفحه غبارآلود اطراف آن در اثر بادها و تشعشعات ستاره پراکنده شود." این رصدها با کمک تلسکوپ 2/2 متری ماک پلانک گسلشافت در رصدخانه جنوبی اروپایی در تاسیسات لاسیلا در شیلی انجام شد.ستاره TW Hydrae در حدود 182 سال نوری از زمین در صورت فلکی هایدرا قرار دارد.

  منبع : bbc

 شركت «اديسه مون» به رياست پژوهشگر ايراني، دكتر رامين خادم يك گام ديگر به عنوان اولين تيم خصوصي كه مايل به اكتشافات در كره ماه و كسب جايزه 30 ميليون دلاري ايكس پرايز لاونار گوگل پيش رفت.

 به گزارش سرويس علمي خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، مدتي قبل شركت گوگل و موسسه ايکس پرايز براي افرادي که موفق شوند تا 31 دسامبر 2012 يک کاوشگر را روي ماه فرود آورده و با استفاده از آن از حداقل 500 متر حرکت کرده و تصاوير و فيلمهايي را در حجم يک گيگابايت به زمين ارسال کنند، جايزه 30 ميليون دلاري در نظر گرفته اند.

رامين خادم، پژوهشگر و رئيس ايراني شرکت اديسه مون و موسس شركت اينمارست در گفت و گو با خبرگزاري فرانسه در نشستي در كاليفرنيا گفت: مردم واقعا از شكل واقعي ماه آگاهي و اطلاعات کاملي ندارند. وي از ماه به عنوان هشتمين قاره ياد كرد و گفت: بايد مسوولانه ماه را كشف كنيم و ما مي خواهيم برنده جايزه گوگل باشيم. بنابر اعلام گوگل و موسسه ايکس پرايز لونار، جايزه 30 ميليون دلاري تا سال 2012 معتبر است و پس از آن اين مبلغ به 25 ميليون دلار کاهش يافته و از سال 2014 به بعد و در صورتيکه که هيچ مدل مناسبي ارايه نشود، اين جايزه لغو خواهد شد.

  منبع : isna

دانشمندان برای اولین قادر به مشاهده نورهای مرئی شدند که از جو سیاره ایی در خارج منظومه شمسی به فضا پراکنده می شود.این سیاره در مداری به دور ستاره کوتوله HD189733 در صورت فلکی ثعلب(روباه) در حال چرخش می باشد . این ستاره در فاصله 60 سال نوری از زمین واقع است.

 این سیاره که HD189733bنامیده شده است دوسال قبل به وسیله طیف بینی داپلر کشف شد. فاصله بین این سیاره و ستاره مادر به قدری کم است که جو آن توسط گرما حاصل از ستاره منبسط شده است.

دانشمندان برای مشاهده نورهای مرئی پراکنده شده توسط این ستاره روشی همانند فیلتر عینک های آفتابی پولارويد که نور زیاد خورشید را منعکس میکند استفاده کردند.آن هابااستفادها از این روش توانستند نورقطبیده شده که از سیاره منکعس می شود را از ستاره مادر تفکیک کنند. در نتیجه دانشمندان توانستند میزان انبساط جو این ستاره را اندازه گیری کنند. آنها همچنین توانستند میسر حرکت سیاره را به صورت مستقیم ردیابی کنند. شاهکاری که از طریق غیر مستقیم تقریبا غیر ممکن است.

این تیم بین المللی که توسط پروفسور "سوتلنا بوردایوجنا" در انجمن علمی نجوم زوریخ سویس رهبری میشود از یک تلسکوب 60 سانتی متری( KVA) برای اندازه گیری قطبیدگی سیاره و ستاره مادر استفاده کردند . این تیم همچنین کشف کردند که بیشترین میزان قطبیدگی زمانی است که نیمی از سطح سیاره توسط ستاره مادر روشن می شود که از سطح زمین نیز قابل مشاهده است. این رویداد همانند تربیع اول و ثانی ماه دو بار در هر چرخش ستاره رخ میدهد.

قطبیدگی نشان می دهد که پراکندگی اتمسفر در نقاطی که در معرض خورشید قرار ندارند نسبتا بیشتر از سایر نقاط است که به احتمال بسیار زیاد شامل ذرات بسیار کوچکتر نیم میکرون همانند اتم ها مولکول ها و ذرات گرد غبار و شاید بخار آب باشد که اخیرا بر وجود آن در اتمسفر پیشنهاد شده است. دانشمندان همچنین برای اولین بار موفق شدند که موقعیت سیاره و همچنین مدار گردش آن را به دور ستاره مادر در آسمان بدست آورند.

  منبع : http://www.dailyastronomy.com

  نويسنده  : جواد رحیمی

ستاره شناسان ناسا در حال تعقیب سیارکی هستند که در اوایل سال جدید میلادی احتمالا" با سیاره مریخ برخورد خواهد کرد.این سیارک با نام 2007 WD5با قطر حدود 55 متر در سی ام ژانویه 2008  در فاصله 30000 مایلی مریخ  خواهد بود.البته بدلیل عدم قطعیت در پارامترهای مداری سیارک احتمال برخورد 1 به 75 می باشد.در تاریخ 25 دسامبر این سیارک  مابین مریخ وزمین بوده وبا سرعت 27900مایل در ساعت در حال نزدیک شدن به مریخ است.مکان برخورد احتمالا" در نیمکره شمالی سیاره خواهد بود جاییکه مریخ نورد فرصت قرار دارد.

 بنابه گفته استیو چسلی ازدانشمندان مرکزJPL   چنین حوادثی احتمالا" هر1000 سال یکبار برای مریخ رخ می دهند.سرعت برخورد قطعه سنگ با مریخ در حدود 30000 مایل در ساعت بوده ومی تواند حفره ای با قطربیش از 700 متر ایجاد کند.

این برخورد می تواند به اندازه یک بمب سه مگاتنی انرژی آزاد کند.حادثه ای مشابه این در سال 1908 برای زمین رخ داد حادثه ای که در منطقه تونگاسکا در سیبری رخ داد .این سیارک 50 متری قبل از برخورد با سطح زمین توسط اتمسفر تکه تکه شد ونتوانست حفره ای ایجاد کند البته انفجار هوایی آن منطقه بزرگی از یک جنگل را نابود کرد.از جاییکه اتمسفر مریخ از اتمسفر زمین رقیق تر است چنین سنگی در مریخ می تواند خود را به سطح برساند وایجاد حفره کند.

 این سیارک در 20 نوامبر 2007 کشف شد وبدلیل اینکه مدار آن به زمین نزدیک بود مورد توجه کارشناسان قرار گرفت محاسبات بعدی مشخص کرد که خطری زمین راتهدید نمی کند اما میتوانست خطری برای مریخ به حساب بیاید.

 از آنجاییکه زمان کمی از کشف آن می گذرد دانشمندان چند هفته ای احتیاج دارند تا بتوانند مدار آن رابطور دقیقتر مشخص کرده وبرخورد یا عدم برخورد با مریخ رااعلام کنند.

در همین روزهایی که منتظر این سیارک هستیم سیارکی بزرگتر با نام 2007 TU24  با قطر 400 متر از فاصله 1.4 برابر فاصله زمین تاماه  از کنار زمین عبور خواهد کردکه البته احتمال برخورد با زمین را ندارد.درزمان نزدیک شدن این سیارک حتی با تلسکوپهای آماتوری  مانند ستاره ای از قدر 10 درمیان  صورت فلکی ذات الکرسی دیده خواهد شد.خود را برای عکاسی از آن آماده کنید.

   منبع : nasa

  نويسنده  : عبدالرضا لاوری

 آريان 5 ششمين و آخرين پرواز در سال 2007 خود را با ارسال دو ماهواره به مدار به پایان برد.

 پرتاب كننده "جي اس" واقع در پايگاه فضايي اروپا به منظور قرار دادن دو فضاپيما در مدار به پرواز درآمد. پرواز "وي 180"در ساعت 21:42 به وقت گرينويچ صورت گرفت. و دو فضاپيما 30 دقيقه بعد به درستي در مدار قرار گرفتند. دو ماهواره شامل "rascom-qaf1"اولين ماهواره ارتباطاتي آفريقا و همچنين ماهواره "هي رايزن 2" ماهواره ايي براي پوشش فناوري تلوزيوني "HDTV" در شمال آمريكا مي باشد.

   منبع : ESA

  نويسنده  : جواد رحیمی